شخصيت انسان و روز رستاخيز
سؤال : از نظر علمى ترديدى نيست كه بدن انسان پس از مرگ و دفن ، تحت عوامل تبديل به نيترات و ازت مىشود و قسمتى از آن در خاك جذب مىگردد و همين مواد پس از زراعت ، در محصولات كشاورزى جذب مىشود و با مصرف آنها ، توسط انسانهاى زنده ، همان مواد باعث رشد و نمو انسانهاى زنده گشته و تشكيل دهندهء سلولهاى بدن فرد جديد مىشود .
در روز رستاخيز و در موقع احياى مجدد انسان ، كمبود مواد سازندهء بدن فرد اول چطور جبران مىگردد ؟ اگر با همان مواد اوليه تكميل شود ، بدن فرد ثانوى دچار نقص مىگردد ؟ و اگر تكميل نگردد ، بدن فرد نخستين ناقص خواهد ماند !
جواب : از راه تحقيقات علمى به ثبوت رسيده كه اجزاى بدن انسان در طول عمر در معرض تحليل و تغيير است و در هرچند سال يك بار ، از فرق تا قدم به كلى عوض شده ، مغاير اجزاى قبلى مىشود و در عين حال شخص انسان بعينه همان شخص سابق مىباشد و تغيير اجزاى بدن هيچ تأثيرى در بطلان شخصيت وى ندارد و به عبارت روشنتر هر يك از ما كه مثلًا پنجاه و شصت سال يا كمتر و بيشتر عمر كرده ، عياناً از خود مشاهده مىكند كه همان شخص انسان است كه روزى كودك و روزى جوان بود و اكنون پير شده است ، و حقيقتى كه از آن با لفظ « من » تغيير مىكند و ما آن را « نفس » مىناميم هيچگونه تغييرى نيافته و ثابت است و همچنين جرم و جنايتى را كه