تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
نگذارد حرف بزند ، ظلم لازم مىآيد ، بلكه از اين جهت است كه وقتى كه نامهء عمل را ديد ، اعمال خود را مىبيند كه هر دفعه در هر شرايط كه آمده ، باز نافرمانى كرده است ، اين است كه صدايش درنمى آيد ؛ قرآن كريم هم شاهد اين موضوع است كه صداى هيچ‌كس درنمىآيد . و ثالثاً : روز قيامت بشر به دو قسمت اهل بهشت و اهل جهنم قسمت خواهند شد ، اگر آمدن به دنيا يك مرتبه باشد ، اكثر مردم استحقاق بهشت و جهنم را نخواهند داشت ، زيرا در يك مرتبه ، شرايط براى همه به‌طور متساوى نيست . دزد فقير مىتواند بگويد : من اگر غنى بودم دزدى نمىكردم و مرد زناكار مىگويد : من اگر زن داشتم زنا نمىكردم . فقط در صورت صد تا هشتاد مرتبه آمدن و رفتن و ديدن همهء شرايط است كه استحقاق تمام مىشود با اين همه بيشتر از دو دسته بودن مردم مخالف صريح قرآن كريم است كه تأكيد بر دو دستگى مردم دارد . اين است خلاصهء قول اين شخص كه نقل فرموده‌ايد ؛ ولى قولى است از هر جهت باطل . اولًا : هشتاد تا صد مرتبه بودن عدد بازگشت به دنيا ، سخنى است كه هيچ دليلى ندارد . گذشته از اين در قرآن كريم كه با آيات بىشمارى در خصوص زندگى دنيا و عمل انسان و جزاى آن وجود دارد و خبرى از تناسخ و هشتاد تا صد مرتبه بودن آن نيست ، بلكه زندگى دنيا را يك واحد مىشمارد . چنان كه مىفرمايد :
« كُنْتُمْ أَمْواتاً
( جماد )
فَأَحْياكُمْ
( در دنيا )
ثُمَّ يُمِيتُكُمْ *
( از دنيا )
ثُمَّ يُحْيِيكُمْ *
( در برزخ )
ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ *
( قيامت ) » ( سورهء بقره ) و در آيهء
« قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ »
( سورهء مؤمن ) كه از زبان اهل جهنم نقل شده و يك مرتبه ميرانيدن براى دنيا و يك مرتبهء ديگر براى برزخ اثبات مىكند . علاوه بر اين ، بر خلاف آنچه دوست شما گفته ، اگر مسئلهء جبر و اختيار حل نشود ، با هشتاد تا صد مرتبه به دنيا آمدن ، مقدرات انسان معين نمىشود و فرض كنيد انسانى صد مرتبه به دنيا برگشته و معصيتى را مانند قتل نفس در همهء شرايط انجام داده باشد ،