تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩

همسران پيامبر اسلام

از اعتراضاتى كه به پيغمبر محترم اسلام كرده‌اند يكى موضوع تعدد زن‌هاى آن حضرت است . مىگويند : زياد زن گرفتن ذاتاً دليل بر شر و شور و تسليم بلاشرط در مقابل شهوت است و پيغمبر اسلام خود به چهار زنى كه براى پيروان خود حلال نموده بود ، اكتفا ننموده و تا نه زن براى خود تجويز كرد . اين بحث داراى جهاتى مختلف و مرتبط با يك سلسله آيات زياد است كه به‌طور متفرق در قرآن كريم ذكر شده است . ما نيز بحث مفصل و مبسوط خود را در تمام جهات مطلب در ذيل همان آيات و در محل خودش « 1 » ، بيان خواهيم داشت و در اين‌جا فقط اشاره‌اى نموده و به‌طور اجمال چنين مىگوييم : اين معترض اصولًا بايد متوجه باشد كه تعدد زوجات پيغمبر مربوط به افراط در زن دوستى نبوده ، بلكه ازدواج‌هاى آن حضرت مربوط به جهات خاص ديگرى است كه اكنون به شرح آن مىپردازيم . اولين زنى كه پيغمبر گرفت ، خديجه بود « 2 » و بيش از 20 سال و بدون اين‌كه زن
هامش
( 1 ) . به تفسير الميزان مراجعه شود ( 2 ) . ازدواج پيغمبر با خديجه در سال 15 قبل از بعثت بوده و پيغمبر در سن 25 سالگى خديجه را كه چهل سال‌داشت به ازدواج خود درآورد . خديجه زن بيوه‌اى بود كه قبلًا دو شوهر كرده بود . شوهر اول او مردى بود به نام عتيق بن عائد مخزونى و از او فرزندى به نام جاريه داشت و شوهر دومش ابوهاله بن منذر اسدى بوده است كه از او هم فرزندى به نام هند داشت