آرى ، برخى از مردم هستند كه زيارت اهل قبور و به ويژه حضور در مشاهد مشرفهء اولياى دين را جزء خرافات دانسته و آن را مردهپرستى مىنامند . البته ما اينان را معذور مىداريم ، زيرا در حقيقت معناى حيات را نفهميدهاند و از زندگى جز شهوترانى و مادهپرستى و خفه كردن فطرت انسانى و نهاد خدادادى چيزى درك نكردهاند ؛ « چون نديدند حقيقت ره افسانه زدند » و همچنين گروه ديگرى هستند كه مىگويند زيارت قبور پيشوايان دين و بوسيدن ضريحها و ديوار حرمها و شفيع قرار دادنشان شرك و از گناهان كبيره است ، زيرا خداى تعالى در كتاب آسمانى خود بتپرستان را براى اينكه مىگويند : « هولاء شفاؤنا عند اللَّه » و ملائكه و گاهى جن يا بشر را شفيعان خود قرار مىدهند مشرك مىشمارند و از اين رو شفيع قرار دادن و خضوع كردن به غير خدا موجب شرك است و فرقى ميان ملائكه و انبيا و ائمه و غير آنان نيست .
ولى اين گروه راه خطا پيمودهاند و خداى متعال بتپرستان را هرگز از جهت شفيع دانستن ملائكه ياكملين بشر مشرك نشمرده ، « 1 » زيرا خود در آيات بسيارى از كلام خويش ملائكه و اولياى خود را صريحاً شفيع مىشمارد بلكه از اين جهت است كه بتپرستان در عين اين كه ملائكه را شفيعان و واسطهء خير مىدانند ، از پيشگاه خداوند عزّ اسمه روگردان شده ، تنها و تنها آنها را مىپرستند و فقط نسبت به آنان مراسم بندگى را به جا آورده ، در برابر خدا آنها را خدايان ديگر قرار مىدهند .
ولى هرگز زايرين قبور اولياى دين و ائمه اسلام با كرنشى كه به مقام قرب آنان مىكنند نمىخواهند قبر يا صاحب قبر را معبود قرارداده ، در برابر خداى يگانه ، خداى ديگرى بپرستند .
هامش
( 1 ) . نجم ، آيهء 26 :« وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً ». آيهء 26 :« إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى »