و سرپيچى از عبادت و خواندن خدا را صريحاً وعدهء آتش مىدهد و سرپيچى از عبادت ، همان خواندن خداست و صريحاً شريك قرار دادن غير خداست با خداى متعال .
ثالثاً : رسول اكرم صلى الله عليه و آله عملًا در دعوت خود غير مسلمانان ، يعنى بتپرستان و اهل كتاب را كافر مىدانست و با ايشان مىجنگيد ، در حالى كه بتپرستان خداى متعال را خالق و رازق و مدبّر عالم مىدانستند و تنها مايهء شركشان اين بود كه از ملائكه حاجت مىخواستند و آنان را شفيع قرار مىدادند و در حالى كه اهل كتاب انبياى سلف را قبول داشتند و تنها مايهء شركشان اين بود كه بعد از درگذشتن انبياى سلف از ارواحشان حاجت خواسته و ايشان را شفيع قرار داده و به ايشان توجه داشتند و رسول اكرم صلى الله عليه و آله بىاينكه ميان اهل كتاب و بتپرستان فرقى بگذارد ، با همهشان مىجنگيد و همهشان را كافر و مشرك مىدانست .
رابعاً ، به موجب آيات زيادى مانند آيهء
« قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ »
« 1 » و آيهء
« وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ لا يَعْلَمُها إِلَّا هُوَ »
« 2 » علم غيب از مختصات خدايى است و كسى جز او راهى به علم غيب ندارد و انبيا و اوليا و غير ايشان ، هر كه باشد ، از علم غيب بهرهاى ندارند و بديهى است كه عالم دنيا براى اهل آخرت غيب است و هر انسانى حتى انبيا و اوليا پس از مرگ از اوضاع دنيا بىخبر مىباشد پس حاجت خواهى و استشفاع از انبيا و اوليا پس از مرگ ، علاوه بر اينكه شرك است ، لغو نيز مىباشد و همچنين در آيهء
« يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ »
« 3 » آيه دلالت دارد بر اينكه انبيا روز قيامت در جواب سؤالى كه از حال امتهاشان مىشود ، مىگويند : پس از مرگ از حال
هامش
( 1 ) . نمل ، آيهء 65
( 2 ) . انعام ، آيهء 95
( 3 ) . مائده ، آيهء 109