تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بررسى هاى اسلامى ( فارسى ) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥

شرك چيست ؟

آيا وسيله قراردادن انبيا و اوليا نوعى شرك است ؟

سؤال : آيا به موجب براهين عقليه و دلالت آيات قرآنى و صراحت عمل رسول اكرم صلى الله عليه و آله توسل به انبيا و ائمه عليهم السلام و صالحين شرك و موجب كفر نخواهد بود ؟ براى اين‌كه اولًا : طبق براهين عقليه آفرينش مختص به خداست و هرگونه تأثير از آن اوست و قرآن كريم نيز همين معنا را تصديق مىكند و تكرار مىفرمايد :
« اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ » *
بنابراين ميان اسباب و مسببات هيچ‌گونه رابطهء ايجاد و تأثير نيست بلكه عادت خداوندى بر اين جارى شده كه مسبّبات را به دنبال اسباب و آثار را پس از صاحبان آثار مىآفريند ، بىاين‌كه رابطه‌اى ميان آنها باشد ؛ مثلًا سوختن هيزم را پس از رسيدن آتش ايجاد كند ، بىاين‌كه رابطه در ميان آنها وجود داشته باشد و بنابراين داراى قدرت نفسى و مبدأ اثر دانستن انبيا و اوليا و توسل جستن و حاجت خواستن از ايشان شريك قرار دادن ايشان با خداست . ثانياً : خداى متعال در كلام خود مىفرمايد :
« وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ »
« 1 » چنان كه از سياق آيه روشن است ، خداى متعال خواندن ( دعا ) را عبادت مىشمارد
هامش
( 1 ) . مؤمن ، آيهء 60