و خوددارى از بررسى چيزهايى است كه در ميان خود صحابه واقع شده . و دشمنى با دشمن آنها و اعراض نمودن از گفتار مورخان و نادانان از روات ، مانند رافضىها و گمراهان شيعه و بدعتگذاران كه نسبت به صحابه عيب جويى مىكنند . . . ! » و « قارى » در شرح خود مفصلًا بحث كرده و مىگويد : هر خطايى كه از معاويه سر زده ، با بركت صحابه بودن جبران مىشود . . . ! كه البته خود خوانندگان محترم بايد اين را بخوانند و قضاوت كنند . و پرواضح است كه از نظر تحقيق علمى و از ديدگاه اسلامى ، اين حرفها ابداً ارزشى ندارد ، زيرا اگر صحابه ، ميان خود ، مرافعات ملكى و شخصى داشتند باز ممكن بود كه از چگونگى آن چشم پوشيد ، ولى اگر عمل آنها ضررش صد در صد دامنگير آيندگان باشد ، چگونه و چرا بايد چشم پوشيد ؟ به نظر ما ، درِ خانه اهلبيت را كه مرجع علمى رسمى بودند ، بستن و فرزندان اسلامى را از حقايق اسلامى : معارف ، تفسير ، احكام ، اخلاق ، محروم كردن و به جاى آن اجتهادهاى ناروا و اخبار مجعول را جاىگزين نمودن و . . . جنايت بزرگى است كه به هيچوجه قابل گذشت نيست .
اسلاف بايد در تنوير افكار اخلاف بكوشند ، نه اين كه با اسرائيليات و اخبار مجعوله ، حقايق را از آنها بپوشند . فرزندان اسلام و نسلهاى آينده مسلمان از نظر علمى و اخلاقى و معارف در سايه اين عمل چقدر ضرر ديدند ؟ بدون شك قابل تصور نيست . اختلاف طبقاتى براى هميشه در اسلام ايجاد كردن ، حكومت اسلامى را به حكومت سلطنتى استبدادى موروثى تبديل نمودن ، نابكاران را بر عرض و مال مسلمانان مسلط ساختن ، اخبار غيرصحيح جعل كردن ، تاريخ را كه يگانه وسيله درك حقايق است آلوده نمودن ، خون هزاران اشخاص بىگناه را ريختن و . . . هرگز قابل عفو و اغماض نيست . آرى همين صحابه معصوم ! همه اين اعمال را مرتكب شدند و هزاران پردهء سنگين بر روى حقايق اسلامى افكندند . . . قبلًا گفتيم كه يكى از همين صحابه معصوم ! خون صحابى بنىجذيمه را با آن وضع و مالك بننويره را بدان
رسالت تشيع در دنياى امروز ( گفت و گويى ديگر با هانرى كربن ) ( فارسى ) — صفحة 169
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٦٩