اختلاف احاديث را بيان كرده است . « 1 »
و به همين منظور و نظر به اينكه افراد شيعه تحت تأثير علماى رسمى حكومت وقت قرار نگرفته ، و بالنتيجه از راه راست منحرف نشوند ، اهل بيت شيعه را به اخبار عامه ظنين كردند .
امام ششم فرمودند : سه نفر بودند كه به پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله دروغ مىبستند : ابوهريره و انسابن مالك و يك زن . راجع به ارزش اخبار ابوهريره ، رجوع شود به كتاب ابوهريره ، تأليف آيةاللَّه شرفالدين ، نجف . « 2 »
هارون بن خارجه گويد : به امام ششم عرض كردم ما نزد علماى مخالفين - علماى اهل سنت - مىرويم ، و از آنها حديث مىشنويم تا بر له ما و عليه آنها حجت باشد ؛ حضرت ما را نهى كرد . « 3 »
و باز شيعه را متوجه ساختند به دروغگويانى كه به اسم امام سجاد عليه السلام و امام پنجم و ششم عليه السلام دروغ مىبندند - مانند ابىالخطاب و مغيرهبن سعيد و عدهاى ديگر - اعتماد نكنند و مىفرمودند : ما اهلبيت گرفتار اشخاصى هستيم كه به اسم ما دروغ جعل مىكنند . « 4 »
روى همين اصل ، شيعيان بيدار شدند و به راست و دروغ اخبار رسيدگى كردند .
مسلم در صحيح خود مىگويد : كتاب قضاياى اميرالمؤمنين دست ابن عباس بود ، وقتى كه به بعضى از قضايا مىرسيد ، مىگفت : واللَّه على به اين قضاوت نكرده است . « 5 »
آخرالأمر ، شيعه به قدرى احتياط كرد كه تا از مؤلفينِ خود كتاب ( كه مورد وثوق بودند ) احاديث را نمىشنيدند ، آن را روايت نمىكردند و اگر مؤلف در آخر عمر
هامش
( 1 ) . خصال صدوق ، و نهجالبلاغه ، و وسائل ، ج 3 ، ص 391 از كافى
( 2 ) . ابوهريرة شيخ المضيرة ، قاهره
( 3 ) . در بحار ، ج 1 ، ص 136 - 149 و وسائل ، ج 3 ، كتاب قضاء ، ص 384 ، از اين قبيل اخبار زياد است
( 4 ) . بحار ، ج 1 ، ص 147 و 138
( 5 ) . صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 10 و 11