رسمى اسلامى وقت جنايت بزرگى مرتكب شده و مسلمانها به روزگار فلاكت بارى انداختهاند ؟
« معاويه » كار را سختتر كرده و بالاتر برد . او روزى علناً گفت : « كسى كه علم كتاب پيش اوست ، عبداللَّه بن سلام است » !
و بعداً كار به جايى رسيد كه بعضىها از امام جعفر صادق عليه السلام روايت نكرده و گفتند : « إن فيالنفس منه شيء » يعنى دلم به او اطمينان ندارد ! « 1 »
و در زمان بنىعباس ، رفتن به در خانهء اهل بيت اساساً قدغن و ممنوع بود ، و شيعهها هم با ترس و لرز و پنهانى و وسايل گوناگون ، مسائل مورد لزوم خود را مىپرسيدند .
آيا اين همه سفارش پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله ، كه كتب « فضايل » از آنها پر است ، به همين اندازه ارزش دارد و بس ؟ ! مگر پيامبراكرم صلى الله عليه و آله نفرموده بود :
1 . أنا مدينةالعلم و علي بابها : كه من شهر علمم ، على هم در است . « 2 »
2 . اهل بيت من مانند كشتى نوح است ، كه هر كس سوار شود نجات يافته و الا هلاك خواهد شد ؛ يعنى هر كه از علم و عمل آنها اخذ نمود نجات يابد ، و الا به هلاكت خواهد افتاد . « 3 »
3 . من در ميان شما دو امانت سنگين به وديعت مىگذارم : يكى كتاب خدا و دوم اهل بيت خودم و اينها از همديگر جدا نخواهند شد ، تا مرا در حوض كوثر ملاقات كنند . « 4 »
هامش
( 1 ) . النصايح الكافية ، ص 92
( 2 ) . الغدير ، ج 3 ، ص 95 - 101 و ج 6 ، ص 16 - 81 اساتيد حديث را به طور كامل بيان كرده است
( 3 ) . عبقات ، ج 2 و ينابيع المودة ، ص 23 و 117 و نورالابصار ، ص 114 و اسعاف الراغبين ، حاشيهء نورالابصار ، ص 111 و فصول المهمة ، ص 9 و 10 و ينابيع ، ص 257 از حاكم
( 4 ) . سابقاً سند اين حديث را مفصلًا نوشتيم و براى مزيد اطلاع به عبقات ، ج 2 و كنزالعمال ، ج 1 ، ص 153 و 154 و 165 - 169 ، 341 و ج 3 ، ص 61 مراجعه شود