حجاب در مرحله اسماء و صفات
از روايات مربوط به حادث بودن اسماء كه پيش از اين نقل شد ، به دست مىآيد كه درمرحلهء اسماء وصفات نيز پوشيدگى وحجاب وجود دارد ، و برخى از اسماء به واسطهء برخى ديگر پوشيده مىشوند .
در توحيد از امام صادق عليه السلام نقل است كه :
الْشَّمْسُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْكَرْسِيِّ ، وَ الْكُرْسِيُّ جُزْءٌ مِنْ سَبْعينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْعَرْشِ ، وَالْعَرشُ جُزْءٌ مِنْ سَبْعينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ الْحِجابِ ، وَالْحِجابُ جُزْء مِنْ سَبْعينَ جُزْءاً مِنْ نُورِ السِّتْرِ ؛ « 1 »
خورشيد يك قسمت از هفتاد قسمت نور « كرسى » است ، و كرسى يك جزء از هفتاد جزء نور عرش است ، و عرش يك هفتادم نور ، حجاب است ، وحجاب يك بخش از هفتاد قسمت نور ستر مىباشد .
روايت فوق به مراتب تنزّل و فرو آمدن فيض نيز اشارت دارد .
نتيجه بحث
از تمام آنچه بيان شد ، روشن مىشود كه : ذات هر شيئى براى خود آن شىء حجاب است و نيز پارهاى از موجودات براى برخى ازموجودات حجاب و پردهاند ، البته در صورتى كه از مراتب ذات و داخل در آن باشند . بنابراين ، هر مرتبهاى از ظهور وجود ، نسبت به مراتب مادون ، حجاب به شمار مىرود ؛ و نيز آن مرتبه براى خودش نيز يك حجاب محسوب مىگردد ؛ در نتيجه ، همان تعيّنات وجود خواهند بود ، و از اين رو درهر شيئى به تعداد مراتبى كه پيش از اوست ، حجاب وجود دارد .
هامش
( 1 ) . همان ، باب 8 ، ص 108 ، ح 3