آبائِهِمْ وَقَبائِلِهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ؛ ثُمَّ رَفَعَ يَدَهُ الْيُسْرى ، فَقالَ : أَيُّها النَّاس ! أَتَدَرْوُنَ ما في يَدي ؟ قالُوا : اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ ؛ فَقال : فيها أَسْماءُ أَهْلِ النَّارِ ، وَأَسْماءُ آبائِهِمْ ، وَقَبائِلهِمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ ؛ ثُمَّ قالَ : حَكَمَ اللَّهُ وَ عَدَلَ ، وَحَكَمَ اللَّهُ وَ عَدَلَ ؛ فَريقٌ فِي الْجَنَّةِ وَ فَريقٌ فِي السَّعيرِ ؛ « 1 »
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم براى مردم خطبه خواند ، آنگاه دست راست خويش را درحالى كه مشت كرده بود ، بالا برد وفرمود : آيا دانيد كه دردست من چيست ؟ گفتند : خدا و رسولش آگاهترند . پس فرمود : درآن نامهاى بهشتيان است و نامهاى پدرانشان و قبيلههايشان تا روز رستاخيز . آنگاه دست چپ خويش را بالا برد و فرمود : اى مردم ! آيا مىدانيد دردست من چيست ؟ گفتند : خدا و رسولش آگاهترند . پس فرمود :
نامهاى دوزخيان و نامهاى پدرانشان و قبيلههايشان تا روز قيامت . سپس فرمود :
خداوند حكم كرد و عدالت ورزيد ، و خداوند حكم كرد و عدالت ورزيد ؛ گروهى در بهشتند و گروهى در آتش سوزان .
اين مضمون ، در محاسن نيزروايت شده است . « 2 »
ب ) روايات دالّ بر اينكه عود و بازگشت به سوى همان نقطه آغازين است
1 . شيخ صدوق رحمه الله در عللالشرائع از ابى اسحاق ليثى ، روايت مىكند كه امام باقر عليه السلام فرمود :
اخْبِرْنى يا إِبْراهيمُ عَنِ الشَّمْسِ إِذا طَلَعَتْ وَ بَدا شُعاعُها فِي الْبُلْدانِ ، أَهُوَ بائِنٌ مِنَ الْقُرْصِ ؟ قُلْتُ : في حالِ طُلوعِهِ بائِنٌ . قالَ : أَلَيْسَ إِذا غابَتِ الشَّمْسَ اتَّصَلَ ذلِكَ الشُّعاعُ بِالْقُرْصِ حَتَّى يَعُودَ إِلَيْهِ ؟ قُلْتُ : نِعَمْ . قالَ : كَذلِكَ يَعُودُ كُلُّ شَيءٍ إِلى
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 5 ، ص 158 ؛ بصائر الدرجات ، ج 4 ، ص 192 ، ح 4
( 2 ) . محاسن ، ص 280 ؛ بحارالانوار ، ج 5 ، ص 159 به نقل از : محاسن