اعتراف به اين حقيقت را اززبان خود ستمكاران ، چنين بازگو مىكند :
« غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا »
« 1 »
پروردگارا شقاوت و تيره روزى ما ، برما چيره گشت .
و فرمود :
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
« 2 »
بگو : هر كس بر حسب ذات و طبيعت خويش عمل مىكند .
بنابراين ، يك ذات ، سعادتمند وذات ديگر شقاوتمند مىباشد وشقاوت به ذات بر مىگردد ؛ و اگر چه افعال ذات درخارج از آن ، واقع مىشود و نيز ازخارج ، اثر مىپذيرد ، ليكن افعال وانفعالات ذات ، به ويژه آن بخش از افعال كه مربوط به باطن آن است ، از محدوده ذات و گوهرآنان بيرون نمىرود ؛ چنان كه خداوند فرمود :
« مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها »
« 3 »
هركس نيكويى كند ، براى خويشتن است ؛ وآنكه بدى كند ، بر ضرر خويشتن كرده است .
« يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْيُكُمْ عَلى أَنْفُسِكُمْ »
« 4 »
اى مردم ! هر ظلم وستمىكنيد ؛ منحصراً به نفس خويش كردهايد .
« وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ »
« 5 »
جز بر خويشتن ، مكر و حيله نياورند .
هامش
( 1 ) . مؤمنون ، آيهء 106
( 2 ) . اسراء ، آيهء 84
( 3 ) . فصلت ، آيهء 46
( 4 ) . يونس ، آيهء 23
( 5 ) . انعام ، آيهء 123