چيز ديگرى كه نبايد در آن ترديد داشته باشيم ، اين است كه در همهء اين حوادث خارق العاده اشخاص ذى دخل هستند ، و در عين حال ، روابط مادى قضايا با خارج ماده محفوظ است ؛ به اين معنى كه اولا در هريك از اين وقايع كه اتفاق مىافتد ، اراده و شعور شخص فاعل دخالت دارد ، مثلا مرتاضى كه به مجرد خواست و ارادهء خود جسمى را از جايى به جايى حركت داده انتقال مىدهد ، با اراده و شعور خود اين كار را مىكند ، و هرچه ارادهء وى قوىتر بوده باشد ، اثر آن قوىتر ، و مقاومتش در برابر موانع بيشتر است .
ثانيا اين واقعه در محيطى واقع شده است ، و با زمان و مكان و مادهاى كه روى آن قرار مىگيرد ، و نيز با شخص فاعل و حضار قضيّه ارتباط دارد ، و اين ارتباط ، همان ارتباط علت و معلول است .
در اين موارد ، اسباب عادى كار نمىكنند ، زيرا برحسب معمول اگر بخواهيم مثلا جسمى حركت كرده از جايى به جايى ديگر منتقل شود ، ناچاريم آن را يا به نيروى بدنى خود اتصال دهيم ، و يا به نيروى ديگرى مانند حيوان و ماشين ببنديم ، و هرگز معهود نيست كه اجسام به مجرد خواست و اشتهاى نفسانى ما حركت كنند ، يا از حالى به حالى ديگر بيفتند .
دانشمندان علوم مادى در اثر مشاهدهء اين قبيل وقايع - كه فرضيههاى علمى براى توجيه آنها كافى نيست - فرضيهء تازهاى
هامش
- پايان پذيرفت .
آخرين قسمت برنامه ، پيچانيدن طناب به دور گردن و كشيدن آن به وسيلهء 25 نفر از دو طرف بود كه آن هم با موفقيت انجام يافت . »
در اواخر سال 1354 ش هم دراويش قادرى اعمال بسيارى از اين قبيل انجام دادند ، كه نمايش فيلم مستند آن در تلويزيون ، چند روز ادامه يافت و مشروح جريان آن را روزنامههاى كيهان و اطلاعات مورخ بهمنماه 54 با عكسهاى ديدنى منتشر ساختند .