و چهارمى از آن در سورهء مائده است ؛ بدين شكل :
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّيَةُ وَ النَّطِيحَةُ وَ ما أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا ما ذَكَّيْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ
لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
« 1 »
و همانطور كه از تطبيق اين آيات با يكديگر ملاحظه مىشود ، مشاهده مىگردد كه در سه آيهء اوّل پس از بيان محرّمات أكل بلافاصله جملهء استثنا را آورده و موارد استثنا را ذكر كرده است .
و امّا در اين آيه با آنكه جملهء استثنائيّه همان جملهء استثنائيّهء در سائر
هامش
( 1 ) آيهء 3 ، از سورهء 5 : المآئدة : « بر شما حرام شد مردار و خون و گوشت خوك و آن ذبيحهاى را كه بنام غير خدا بكشند . و همچنين حرام شد هر حيوانى كه بسبب خفه كردن و يا چوب زدن و يا از بلندى انداختن و يا بواسطهء شاخ زدن با يكديگر بميرد . و همچنين بازماندهء خوراك درندگان حرام شد مگر آنكه قبل از مردن ، شما آن بازمانده را تذكيه كنيد و ذبح نمائيد . و ديگر حرام شد آنچه كه براى بتها كشته مىشود و آن حيوانى كه به أزلام ، كه نوعى از قمار است ، قسمت مىكنيد ، كه آن فسق است - امروز مأيوس شدند كافران از دستبرد به دين شما ، پس از آنها نترسيد و از من بترسيد ! امروز من دين شما را براى شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و راضى شدم كه اسلام دين شما باشد - پس كسى كه در ضرورت افتد و در مجاعه و گرسنگى ، نه به جهت نزديكى به ارتكاب گناه ، از آن محرّمات بخورد پس خداوند آمرزنده و مهربان است . »