اين چهار جمله استثنائيّه است كه همانطور كه ملاحظه مىشود يك شكل و يك سياق وارد شده است . و اوّلى از آن در سورهء بقره بوده و بدنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
« 1 »
و دوّمى از آن در سورهء أنعام است و بدنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
قُلْ لا أَجِدُ فِي ما أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلى طاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
« 2 »
و سوّمى از آن در سورهء نَحل است و بدنبال اين آيه است ؛ بدين شكل :
إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ .
« 3 »
هامش
( 1 ) آيهء 173 ، از سورهء 2 : البقرة : « اينست و جز اين نيست كه خداوند بر شما مردار و خون و گوشت خوك و هر حيوانى را كه براى غير خدا سر بريده شود ، حرام كرده است . پس كسى كه اضطرار پيدا كند ، در صورتى كه بدان تمايل نداشته باشد و از حدّ رفع ضرورت تجاوز نكند ، در خوردن آن گناهى ندارد ؛ و خداوند آمرزنده و مهربان است . »
( 2 ) آيهء 145 ، از سورهء 6 : الانعام : « بگو اى پيغمبر : من پيدا نمىكنم در آنچه بسوى من وحى شده است چيز حرامى را بر هر خورنده كه بوده باشد ، مگر آنكه مردار باشد يا خون ريخته شده و يا گوشت خوك بوده باشد - چون گوشت خوك پليد است - و يا اينكه ذبيحهاى باشد كه براى غير خدا كشته و نام غير خدا بر آن برده باشند . پس كسى كه در ضرورت افتد ، در صورتى كه تمايل به خوردن آن نداشته باشد و از حدّ تجاوز نكند ، پس پروردگار تو آمرزنده و مهربان است . »
( 3 ) آيهء 115 ، از سورهء 16 : النّحل : « اينست و جز اين نيست كه خداوند بر شما حرام كرده است مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه در حال كشتن و ذبح كردن نام غير خدا بر آن برده شود ؛ پس كسى كه در ضرورت افتد و از روى تمايلِ بدان نخورد ، و از حدّ ضرورت تجاوز نكند ؛ پس خداوند آمرزنده و مهربان است . »