)
تواضع علّامهء طباطبائى نسبت به معصومين عليهم السّلام
حضرت استاد ، علاقه و شيفتگى خاصّى نسبت به ائمّهء طاهرين صلواتُ اللهِ و سلامُه عليهم أجمعين داشتند . وقتى نام يكى از آنها برده مىشد ، اظهار تواضع و ادب در سيمايشان مشهود مىشد ؛ و نسبت به امام زمان أرواحُنا فداه تجليل خاصّى داشتند . و مقام و منزلت آنها و حضرت رسول الله و حضرت صدّيقهء كبرى را فوق تصوّر مىدانستند ؛ و يك نحو خضوع و خشوع واقعى و وجدانى نسبت به آنها داشتند ، و مقام و منزلت آنانرا ملكوتى
هامش
به ويرانه در ، گنج بى مار نيست * گلى اندرين باغ ، بى خار نيست
نداريد جز كيش اسلام كيش * در اين ره مناليد از نوش و نيش
بكوشيد و بنهيد پائى به پيش * مترسيد از قطرهء خون خويش
كه زيباتر از خون به پيكار نيست * خود از لاله خوشتر به گلزار نيست
بزرگان كه رادند و آزاده اند * به حق مهر ورزيده دل دادهاند
به خون خود آغشته افتاده اند * بدين آرمان راه بگشادهاند
به شمشير هر بند بگسسته اند * به نيروى دانش دژى بستهاند
مبادا كه گردون كند رامتان * مبادا كه كوته كند گامتان
مبادا شود تيره فرجامتان * مبادا كه ننگين شود نامتان
شود تيره دل ، دشمنِ پر ز كين * بگيرد دژ و بشكند كاخ دين
حقيقت جز آئينِ اسلام نيست * به از نام نيكوى وى نام نيست
به چيزى فضيلت جز او رام نيست * جهان جز به وى هرگز آرام نيست
مهين كاخ اسلام آباد باد * هميشه بر و بومش آزاد باد29 ، 39 ( ادامهءپاورقى