قابل ترديد نيست به عقيده بنده كه جاى آيه عوض شده است ؛ در جاهاى ديگر ممكنست كه بگوئيم جاى آيه عوض نشده و تغيير نكرده است ؛ و قابل توجيه است ؛ ولى در اين دو مورد به هيچوجه قابل توجيه نيست .
أوّل در سورهء مائده است و دوّم در سورهء احزاب است ؛ در سورهء مائده همان آيهء كريمه است كه مىفرمايد : در امروز مردم كافر از دين شما و از دسترس به آئين شما مأيوس شدهاند ؛ از كفّار نترسيد ، و از من بترسيد ! امروز من دين شما را براى شما كامل كردم ؛ و نعمت خودم را براى شما تمام نمودم ؛ و راضى شدم كه اسلام دين براى شما باشد .
الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً .
با شواهدى كه جمعآورى كرديم و خصوصيّاتى كه در آيه هست و آيههاى قبلى و بعدى نشان مىدهد على الظاهر بدون ترديد اينجا دست خورده و جاى آيه را عوض كردهاند .
اين آيه را بعد از محرّمات اكل بين مستثنى و جملهء مستثنى منه قرار دادهاند ؛ تا خلط مبحث شود و چنين گمان شود كه مراد از روزى كه كفّار از دستبرد بدين مسلمانان مأيوس شدند ؛ و در آنروز بايد مسلمانان از خدا بترسند ؛ و آنروزى كه دين مسلمانان كامل شد ؛ و نعمت بر آنان تمام گشت ؛ و روزى است كه خدا اسلام را بر مسلمين مىپسندد ؛ روزى است كه مثلا ميته و خون و گوشت خوك و غيرها حرام شده است .
توضيح آنكه در چهار جاى از قرآن كريم مسئلهء محرّمات اكل به ميان آمده است ؛ با يك شكل و يك سياق و يك لحن ؛ و در دنبال هر چهار مورد ، موارد استثنا ذكر شده است ، كه كسانى كه در اضطرار باشند و ضرورت ايجاب كند مىتوانند از اين موارد محرّمه استفاده كنند .
فقط در اينجا بين جملهء مستثنى منه كه محرّمات اكل بيان شده است و بين جملهء استثنائيّه ، اين آيات بدون ربط و بدون افاده معناى روشنى فاصله افتاده است ؛ بهطورىكه از قياس سه آيهء ديگر به اينجا خوب مسئلهء تغيير محلّ اين آيه روشن مىشود .
امّا آن چهار جملهء استثنائيه كه بدنبال محرّمات اكل ذكر شده است ، بدين طريق است :