تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مقامات العلية في موجبات السعادة الأبدية ( خلاصه معراج السعادة وحلية المتقين ) ( فارسي ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧

از گناهان است . مروى است كه جناب اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند كه : « دندان خود را به خنده ظاهر مساز و حال آن كه اعمال قبيحه از تو صادر شده ، و شب ايمن مخواب و حال آن كه گناه از تو سر زده باشد » . « 1 » و از جناب صادق عليه السلام مروى است كه فرمود : « كسى كه قصد گناهى نمايد مبادا كه پيرامون آن گردد . چه بسيار باشد كه از بنده گناهى سر زند و پروردگار آن را ببيند ، پس بفرمايد قسم به عزّت و جلال خودم كه بعد از اين تو را نمىآمرزم » . « 2 » و نيز روايت شده كه : « عمل بد زودتر در صاحب خود اثر مىكند از كارد در گوشت » . « 3 » و اخبار در اين معنى بسيار است . پس زنهار ! گمان مكنى كه ممكن باشد كه به و بال گناه خود گرفتار نشوى . ببين چگونه حق تعالى از ترك اولايى كه از پيغمبران سرزد ، نگذشت و از ايشان مؤاخذه فرمود . آيا به گوشَت نرسيده كه جدّت حضرت آدم صفى كه مسجود ملايكه بود به سبب يك ترك اولايى او را از بهشت بيرون كردند و حُلل « 4 » و زيور بهشتى را از او گرفتند . پس آدم عليه السلام بعد از آن ترك اولى مدّت دويست سال گريه كرد تا خدا توبه‌ى او را قبول فرمود . پس هر گاه مؤاخذه شوند يكى از مقرّبان درگاه الهى به سبب يك ترك اولايى ، پس چگونه خواهد بود حال ديگران كه هر روز گناهان بسيار از ايشان سر مىزند و آن را سهل مىشمارند ؟ !

جايى كه برق عصيان بر آدم صفى زد * ما را چگونه زيبد دعوىّ بى گناهى « 1 »
و به علاوه اين معاصى كثيره آن كه ، به سبب يك طاعت ناتمام خود طمع غفران و دخول در جنان دارند . چه خوش فرمود شيخنا البهايى در اين مقام :
جدّ تو آدم بهشتش جاى بود * قدسيان كردند مَر وِى را سجود
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 2 ، ص 273 .
( 2 ) . همان ، ص 272 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . حُلل : جمع حُلّه . لباس نو .
( 1 ) . حافظ ، ديوان اشعار ، غزليات ، شماره 480 ، ص 598 .