عملى براى حمايت از مالكيّتهاى بزرگ و آزاد و ثروتهاى تكاثرى - كه ناگزير از ظلم به دست آمده است و ناگزير به ظلم مىانجامد - باقى نمىماند .
تنبيه ( 35 ) قرآن به زندگى فرا مىخواند و فقر مرگ است :
بحث كامل از فقر و پيامدهاى منفى و مبارزاتى كه اسلام بر ضدّ آن شعله ور ساخت ، در فصول دهگانهء مربوط به « فقر » ، از « باب يازدهم » از نظر خوانندگان « الحياة » گذشت . « 1 » و شمار اندكى از آن پيامدهاى منفى براى آن بسنده بود كه اسلام فراخوان به زندگى و عزّت و پيشرفت ، به مبارزه با فقر برخيزد و آن را رد كند و اسباب و مسبّبان آن را براندازد ، زيرا كه فقر به سقوط عقيدتى و عملى و فرهنگى انسان مىانجامد و . . . پس آنچه در بعضى از اخبار وارد از امام صادق « ع » آمده كه فقر را « مرگ سرخ » خوانده است ، و به فقر از دين ( و نداشتن ايمان ) تفسير شده است « 2 » ، اين تفسير در بارهء يكى از اين گونه اخبار فراوان آكندهء از مذمّت فقر و آثار آن است ؛ فقرى كه با بيانات گوناگون ، ويرانگر زندگى فرد و جامعه شمرده شده است ، و واقعيّات زندگى آدمى و خرد و تجربه آن را تصديق مىكند ، و نظر اولياى اسلام را در بارهء حقيقت فطرت آدمى و آنچه سبب تجلَّى اين فطرت مىشود ، و آنچه بر عكس روشنيها و استعدادهاى درخشان را خاموش مىكند ، آشكار مىسازد ؛ پس اين خبر ، با شمارهء بسيارى از اخبار رسيده از پيامبر اكرم « ص » و اوصياى او « ع » و خود امام صادق « ع » در بارهء طرد فقر مالى
هامش
« 1 » . ( جلد چهارم / 380 - 645 ) .
« 2 » . « معانى الاخبار » / 259 ، چاپ قم ، از « انتشارات جامعهء مدرّسين » ، با تصحيح استاد على اكبر غفّارى .