تنبيه ( 36 ) اسلام مردمان را به خير دنيا و آخرت فراخوانده است و فقر شرّ است :
علَّامهء امينى در كتاب عظيم « الغدير » ، از « تاريخ طبرى » نقل كرده است كه : رسول خدا « ص » در مجمعى از قريش ، پس از نزول آيهء « انذار » ، « 1 » در آغاز آشكار كردن دعوت خويش چنين فرمود :
« يا بني عبد المطَّلب ! إنّي و الله ما أعلم شابّا في العرب جاء قومه بأفضل ممّا جئتكم به ، إنّي قد جئتكم بخير الدّنيا و الآخرة . . .
( 1 ) اى پسران عبد المطَّلب ! به خداى سوگند كه من جوانى را در ميان عرب نمىشناسم كه براى قوم خود چيزى بهتر از آنچه من براى شما آوردهام آورده باشد ، من خير دنيا و آخرت را براى شما آوردهام . . . » . و شما اى خوانندگان ! آيا اين را مىپذيريد كه خير دنيا و آخرت ، با فقرى جمع شود كه به شر بودن توصيف شده است ، و آن را تلخترين چيزها ، و بدبختى ، و بلا ، و نزديك به كفر خواندهاند ، تا پايان چيزهايى كه در فصلهاى خود گذشت ؟ آرى ، پيامبر بزرگوار « ص » براى امّت خود ، خير دنيا و آخرت را آورد ؛ و از اين خير است بىنيازى مردم و عزّت همهء ايشان به بركت احكام اسلام . و خداوند متعال به اجراى عدل فرمان داده است و امام صادق « ع » و امام كاظم « ع » فرمودهاند : « اگر عدل در ميان مردم عملى شود همه بىنياز خواهند شد » . « 2 » پس خداى متعال به بىنيازى مردم و برافتادن فقر از عرصه هاى زندگى و معيشت ايشان فرمان داده است . بنا بر اين جامعهء اسلامى جامعه اى بدون فقر و تهى از شرّ است ، شرّ فقر . و اين تحقّق پيدا نمىكند جز با برانداختن تكاثر و ثروتمندى وافر و بزرگ - در بيشتر احوال - و تعديل ثروتها و امكانيات ، و نزديك شدن ترازهاى مصرف به يك ديگر براى همهء مردم ، و دل كندن برخى از حاكمان و معمّمان شاغل ، از مال و سرمايه و خانه هاى مجلَّل خود و فرزندان و تجارت و كارخانه و . . .
هامش
« 1 » . آيهء 214 ، از « سورهء شعرا » ( 26 ) .
« 2 » . ( همين جلد / 521 ) .