دفاع از مستضعفان و حقوق و كرامت و جايگاه انسانى و اجتماعى و روحى و دينى و تربيتى و تعليمى و فرهنگى و معيشتى ايشان ، بايد به صورتى برنامه ريزى شود ، كه تحقق پيدا كند ، و تنها به شكل شعارهايى بىمغز و تهى از عمل و تحقّق بخشى واقعى نباشد ، چه در اين صورت اخير زيانهاى خردكننده اى از ناحيه هاى گوناگون وارد مىآورد كه نبايد آنها را ناچيز بشماريم . ما در اينجا به دو زيان از ميان آن زيانها اشاره مىكنيم :
( 1 ) - وضع ياد شده - پيش از هر چيز - به دين و ديندارى مردم و به معتقدات توده ها ( بخصوص بخش حسّاس جوانان ) آسيب مىرساند ، زيرا هنگامى كه تبليغات به نام دين در جايى صورت بگيرد و آثارى بر آن تبليغات مرتب نشود ، نتيجهء آن نوميد شدن مردم از اين است كه دين و احكام و برنامه هاى آن بتواند نظام اقتصادى سالمى ايجاد كند ، و محرومان و مستضعفان را از بدبختى نجات دهد ، و حقوق ايشان را باز پس بگيرد ، و كرامت آنان را باز گرداند ، و از بركت نظام دينى ، جامعه به سامانى برسد ، و بوى خوش عدالت از همه جا استشمام شود ، ( 2 ) - چگونگى ياد شده به خود مستضعفان نيز آسيب مىرساند ، زيرا كه به ايشان وعدهء مطمئنّ باز پس گرفتن حقوقشان داده مىشود . . . و به آن اطمينان حاصل مىكنند ، و خود ديگر در صدد انقلاب و تغييرى برنمىآيند ، و در انديشهء احقاق حق و زنده كردن عدل نمىافتند ، و بدين گونه فرصتها از دست ايشان مىرود ، بىآنكه آرزويى از آرزوهاى مشروع ايشان تحقّقى يافته باشد ، و حقّى از حقوق قطعى و غصبشدهء ايشان به آنان باز گردد .
تنبيه ( 34 ) حمايت از مالكيّتهاى تكاثرى ، مخالف با فرياد « قرآن كريم » :
نداى قران نداى عدل است . با گردن نهادن به قرآن ديگر راهى