نگاهى به سراسر فصل
چنان دوست داريم كه در اينجا نظر خوانندگان را به « رشد اقتصادى » و « سفاهت اقتصادى » ، و نقشى كه اين دو در زندگى اقتصادى و سپس فرهنگى و سياسى و دينى و هنرى و دفاعى فرد و اجتماع دارند جلب كنيم . . . در كتاب آسمانى اين آيه آمده است كه : « * ( وَلا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ الله لَكُمْ قِياماً ) * . . . » . و مقصود از « رشد اقتصادى » ( در برابر « سفاهت اقتصادى » كه قرآن از اعتماد كردن به آن نهى كرده است ) ، چنان كه از صريح آيه به دست مىآيد ، آگاهى حاصل كردن از اين امر است كه مال را در چرخشگاه قيامى و قوامى آن به جريان اندازند كه از اين راه فايدهء مال كامل مىشود ، و زيانى به بار نمىآورد . و سفاهت در اينجا به معنى فاقد بودن آگاهى ياد شده است ، كه اثر آن خارج شدن مال از گذرگاه حقيقى آن است ، و در نتيجهء ، چيزى كه قيام زندگى مردم وابستهء به آن است - چه در سطح فرد و خانواده و چه در سطح جامعه - از دست مىرود . در احاديث براى « سفيه » معانى متعدّدى آمده است ، همچون : « من لا تثق به « 1 » كسى كه به او اعتماد نمىتوانى
هامش
« 1 » . « تفسير عيّاشى » 1 / 220 ؛ تعبير
« من لا تثق به »
اشخاص غير « قابل اطمينان » ، به خوبى نفوذيان را نيز شامل مىشود .
« نفوذ » و « نفوذى » ، واقعيتى دردناك است كه جامعهء ايران ، پس از انقلاب ، به صورتى وسيع ، در همهء سطوح و مشاغل و مقامات ، از آن زيانهايى سنگين و غير قابل جبران ديده است و مىبيند ، زيانهايى ارزش سوز ، انقلاب برباد ده ، جامعه ويران كن ، تكاثر آفرين ، محروميّتگستر ، يأس پر ركن ، و سر خوردگى آور و لازمهء قطعى نفوذ و نفوذيگرى ، خوش ظاهرى و طرّارى است ، كه مىتواند در هر حوزه و جمعيّت و جريان و پست و شغلى - اگر چه بالا و مهم - وارد شود ، و اهداف از پيش طرحريزى شده را به زيان اسلام و انقلاب و ملت تحقّق بخشد ، و با نامها و شعارهايى بسيار خوش آهنگ و فريبنده كار خود را انجام بدهد . نفوذيان اقسامى هستند ، و برنامه هاشان نيز يكسان نيست . و برخى چه بسا خود نمىدانند كه بعنوان عامل نفوذ و نفوذيگرى مورد استفادهاند . و اين بحثى مفصّل است كه در اينجا نمىتوان بدان پرداخت . و از اين سو نيز ، عملكردهاى بد ، و دنياخواهى ، و سوء استفاده نورچشميها و نزديكان ، و كيفر ندادن به خائنان و دزدان بزرگ ، به صورتى سزاوار آنان ، زمينه را براى موفقيّتهاى عوامل نفوذى ، بسيار مساعد مىكند ، و به آنان و مقاصد آنان همه گونه كمك مىرساند و اين اسلام و ملَّت و انقلاب است كه در اين ميان پايمال مىشود ، و هر كس و هر كس براى گفتن هر سخن و هر گونه كارشكنى فرصت مىيابد و و * ( « إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ
» .