* ( مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ ) * » ، أيّ شيء الرّشد الَّذي يؤنس منهم ؟ قال :
حفظ ماله . « 1 »
( 1 ) امام صادق « ع » - راوى حديث مىگويد : به امام صادق « ع » گفتم كه : در آيهء « * ( فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ ) * » ، مقصود از رشدى كه در آنان حس شود چيست ؟ فرمود : پاسدارى از مال خود . ، شيخ طوسى ، پس از نقل اقوال در بارهء معنى « سفهاء » ، در آيهء « سورهء نسا » مىگويد : « . . . شايسته تر ، حمل آيه است بر معنايى عام ، در منع واگذار كردن مال به سفيه ، خواه مرد باشد و خواه زن ، و بالغ يا غير بالغ . و سفيه كسى است كه بايد او را از تصرّف در مالش ممنوع كنند ، زيرا كه مال را تباه مىكند و نابجا به مصرف مىرساند . » « 2 » و شايد « سفيه » ، در « تراز اقتصادى » ، غير متخصّصان در علوم اقتصادى را نيز شامل شود ، چه آنان از برنامه ريزى مالى آگاهى ندارند و آن را خوب انجام نمىدهند ، نيز نمىتوانند برنامه هاى مالى صحيح را - چنان كه اندكى پس از اين ، در « نگاهى به سراسر فصل » خواهد آمد - به صورتى شايسته عملى سازند ، بويژه در « عصر انقلاب » و براى ساختن « جامعهء انقلابى » ، كه انقلاب به معيشت و امور زندگى مردم بايد سرايت كند ، بايد براى هر شغلى و پستى بخصوص پستهاى مالى انسانهايى مؤمن ، متعهّد ، و متواضع و متخصّص و آگاه و انقلابى و امين و انسان دوست و دين فهم و زمانشناس گزيده شوند .
انقلاب ، يعنى تغيير بنيادين زندگى مردم ، در معيشت و فرهنگ ، از وضع نادرست به وضع درست ، نه فقط تغيير اشخاصى ، با ثابت ماندن يا بسى بدتر شدن همان اوضاع . . .
هامش
« 1 » . « تفسير عيّاشى » 1 / 221 .
« 2 » . « تفسير تبيان » 3 / 113 .