كرده » ، يا
« الأحمق في ماله
« 1 » كسى كه شعور نگاهدارى و بهره ورى از مال خويش را ندارد » . و اينها همه به آنچه بيان كرديم اشاره مىكند .
و از اينجا بوضوح آشكار مىشود كه دست به دست گشتن مال در پهنهء زندگى فردى و اجتماعى ، لازم است كه به صورتى مطمئن و دور از تلف و تباهى يا خيانت يا عدم رسيدگى و بهره بردارى از آن انجام پذيرد . و از جمله اسبابهاى اين تباهى است : مسلَّط شدن اشخاص غير متخصّص يا غير متعهّد بر برنامه هاى مالى و اقتصادى جامعه ، در همهء مؤسّسات و سازمانها و شعبه هاى آنها .
و آشكار است كه رشد و سفاهت اقتصادى ، نسبت به زندگى فردى و زندگى اجتماعى تفاوتى آشكار دارند . سفاهت مالى در زندگى فردى و اقتصاد خانوادگى عبارت از اين است كه شخص قادر بر آن نباشد كه با اندازه نگاه داشتنى ، مدبّرانه و مصرفى با برنامه ، نيازمنديهاى زندگى خود و خاندانش را تأمين كند و از مال خويش بهرهء لازم و مناسب را به دست آورد . بنا بر اين ، تصرّف شايسته در مال ( يا رشد اقتصادى ) در زمينهء اقتصاد خانوادگى محدود نيازى به داشتن معلوماتى فراوان و گوناگون و تخصّص و مهارتى و تحصيلاتى در علوم اقتصادى ندارد ؛ ليكن رشد اقتصادى در توليد و مصرف عمومى و اقتصاد مالى در اين گونه امور ، چنين نيست ، بخصوص اگر قرار باشد كه گردش مال در ميان مردم به شكلى صحيح صورت پذيرد و مطابق موازين انقلاب باشد ، و نظام مالى اجتماع نظامى سالم و قابل اعتماد گردد ، كه در اين صورتها البته به داشتن عقل اقتصادى و درك اجتماعى و تخصّص و تحصيلات عاليه در موضوعهاى مالى و اقتصادى - از لحاظ نظرى و آزمايشى - و داشتن محبّت نسبت به ناتوانان موجود در ميان مردم و متعهّد بودن به احقاق حقوق ايشان ، بحتم نيازمنديم . و دارندگان چنين
هامش
« 1 » . « تحف العقول » / 163 .