فصل سى و ششم اموال ، حفاظت و بهره جويى
- اموال فردى و عمومى
قرآن
1 * ( وَابْتَلُوا الْيَتامى حَتَّى إِذا بَلَغُوا النِّكاحَ ، فَإِنْ آنَسْتُمْ مِنْهُمْ رُشْداً فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ ، وَلا تَأْكُلُوها إِسْرافاً وَبِداراً أَنْ يَكْبَرُوا ، وَمَنْ كانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ، وَمَنْ كانَ فَقِيراً فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ، فَإِذا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ، وَكَفى بِالله حَسِيباً ) * « 1 » .
( 1 ) يتيمان را بيازماييد تا چون به مرحلهء زناشويى رسند ، اگر در ايشان رشدى ( كفايتى ) ديديد ، اموالشان را به دست خودشان بدهيد ، و ( در مدّت سرپرستى ) ، با اسراف و شتاب از ( ترس ) اينكه بچه ها بزرگ خواهند شد ، به جان اموال آنان نيفتيد ؛ و هر قيّمى كه ثروتمند است بايد چشمداشتى نداشته باشد ، و قيّمى كه فقير است ( براى مزد خدمت ) ، به اندازهء متعارف بردارد ( نه بيشتر ) ؛ و چون اموال را به ايشان تسليم كرديد ، كسانى را بر آنان گواه گيريد ؛ و خدا براى رسيدن به حساب بسنده است . ، 2 * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ، إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوه ، وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ
هامش
« 1 » . « سورهء نساء » : 6 .