« الدّرجة السّفلى من الجنّة فوق السّماء السّابعة » ، پس بايد در تحت سماوات و ارض [ ب - 354 ] مخلوق نشده باشد . نه آن كه مخلوق نشده باشد ؛ « 1 » و مراد از آيه كه در باب عرض جنّت واقع شده آن است كه عرض جنّت در مساحت موافق عرض سماوات و ارض است ، نه آن كه عرض آن بعينه عرض سماوات و ارض باشد .
مسألهء خامسه عشر در ايمان و احكام آن است
قال : : و الايمان التّصديق بالقلب و اللّسان ، و لا يكفى الاوّل لقوله تعالى
( وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ )
« 2 » و نحوه ، و لا الثّانى لقوله تعالى :
( قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَ لكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنا
« 3 »
)
« 4 » .
بدان اين را كه اختلاف نمودهاند ناس / * الف / 268 / در ايمان بر وجوه كثيره كه اينجا موضع ذكر آن نيست ، و آنچه اختيار نموده مصنّف - رحمه اللّه - اين است كه ايمان عبارت است از تصديق به قلب و لسان با هم ، و كافى نيست احدهما .
امّا تصديق قلبى كافى نيست از جهت قول خداى - تعالى - كه فرموده :
( وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ )
و قول خداى - تعالى -
( فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ )
« 5 » پس اثبات نموده خداى - تعالى - : در اين هر دو كلام از براى ايشان معرفت و كفر را چون قلبا عارف بودند و لسانا
هامش
( 1 ) . ن ، الف : - نه آن كه مخلوق نشده باشد
( 2 ) . نمل / 14
( 3 ) . نمل / 14
( 4 ) . كشف المراد / 426
( 5 ) . بقره / 89