مات ، و احرق مصحفه ، و ضرب عمّارا حتّى اصابه فتق ، و ضرب ابا ذر و نفاه الى الربذة . « 1 » اين طعن ديگر است ، و آن اين است كه عثمان نسبت به صحابه كرد امور چندى كه حلال نبود ، ابن مسعود را آن قدر زد كه فوت شد ، و اين معنى در وقت سوختن مصحفها شد ، و مصحف او را سوخت و انكار قراءت او نمود « 2 » ، و حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرموده بود كه : « كسى كه خواهد قرآن را بخواند خوب و تازه به نحوى كه منزل شده پس بايد قراءت كند به قراءت ابن ام عبد » « 3 » كه كنيت ابن مسعود است ، و بود ابن مسعود كه طعن عثمان [ الف - 313 ] و تكفير او مىكرد .
و زد عمّار ياسر را چندان كه باد فتق به هم رسانيد ، و عمّار طعن عثمان مىكرد و مىگفت بعد از قتل او كه كشتيم اين كافر را « 4 » .
و حاضر نمود ابا ذر را از شام از جهت « 5 » خاطر معاويه ، و زد او را ، فرستاد به ربذه با وجود آن كه حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - اينها را مقرّب خود نموده بود و از اينها راضى بود و مقرّب الحضرة آن حضرت بودند . « 6 »
هامش
( 1 ) . كشف المراد / 380
( 2 ) . بنگريد : شرح نهج البلاغه ج 3 / 45 و جهت سوختن مصاحف بنگريد : السبعة من السلف / 127
( 3 ) . من أحب أن يقرأ القرآن كما انزل فليقرأ بقراءة ابن امّ عبد » - مسند احمد ، ج 4 / 203
( 4 ) . ر . ك : الامامة و السياسة / 33 و شرح نهج البلاغة ج 3 / 51 - 52
( 5 ) . م : - از جهت
( 6 ) . شرح نهج البلاغة ج 34 / 54 - 57 و بحار الانوار ج 31 / 174