سبب منع فدك نمود ، او در جواب گفت : كه آن فىء همهء مسلمين است ، اگر اقامت شهود مقبوله بكند فاطمه - عليها السّلام - بر آن كه رسول خدا آن را به او بخشش داده به او مىدهم و الّا فلا ، حضرت امير المؤمنين - عليه السّلام - فرمود : اى ابو بكر آيا در حقّ ما حكم مىكنى به خلاف حكم خدا در همهء مسلمانان ! ؟
ابو بكر گفت : نه !
حضرت فرمود : پس بگو اگر در دست مسلمانى چيزى باشد كه مالك و متصرّف باشد بعد از آن من بيايم و دعوى كنم كه از من است از كى گواه خواهى طلبيد ؟
گفت : از تو كه « 1 » مدّعى آنى ؟
حضرت فرمود : پس چرا از فاطمه گواه مىخواهى بر آنچه متصرّف بوده در حيات رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و بعد از آن نيز و از مسلمين گواه نطلبيدى !
ابو بكر ساكت شد . عمر گفت : اين سخن را بگذار كه ما قوّت احتجاج با تو نداريم ، و اگر گواهان / * ب / 224 / عادل مىآورى مىدهيم ، و الّا تو را و فاطمه را در آن حقّى نيست .
حضرت فرمود : اى ابو بكر ! قرآن خواندهاى ! ؟
گفت : بلى .
فرمود : خبر ده [ الف - 301 ] مرا از قول خداى - تعالى - :
( إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً )
« 2 » در حقّ
هامش
( 1 ) . م : كه از تو
( 2 ) . احزاب / 33