نمىرسيد . و علّامه حلى - رحمه اللّه - اين استدلال را در مناهج اليقين كه از مؤلّفات اوست نقل نموده ، و بيان ايراد بحث جمعى كه بر اين استدلال نمودهاند نقل نموده ، و گفته تمام بودن اين استدلال بديهيست و ظاهر است اين معنى به جهت آن كه هرگاه وجود امروز موقوف بر طىّ و اعدام ايام سابقه غير متناهيه و ليالى سابقه باشد كه موجود و معدوم شده باشند ، چون فرض قدم اين حركات و غير متناهيه بودن آنها شده و تا طىّ افراد آن نشود اين يوم حاضر متحقّق نمىشود ، پس مستلزم محال كه منتهى شدن غير متناهيه . . .
منتهى است ، جهت آن كه اين انتها موقوف است . . . سابقه و طى حركات غير متناهيه كه . . . و « 1 » بتحقيق كه لا حق مىشود تناهى و عدم تناهى يعنى « 2 » به عدم خاصّ كه آن « 3 » عدم ملكه باشد غير كمّ را به واسطه و وسيله كم ، مثل جسمانيّات را كه تناهى و عدم تناهى به سبب كميّت مىباشد . و گفته مىشود از براى / * ب / 109 / قوّت افعال تناهى و غير تناهى به اعتبار عدد آثار و امتداد زمان آن قوّت با قصر آن . و گفته مىشود مر بعد و زمان و عدد را كه اينها متناهيند يا غير متناهى بالاصاله نه به اعتبار لحوق امرى به اينها ، بلكه بالذّات .
هامش
( 1 ) . م ، الف : - فعلى هذا امتداد . . . و
( 2 ) . ن : - يعنى
( 3 ) . م ، الف : - آن