فصل چهارم در زكات چهار پايان
بمذهب أبو حنيفه در شتر و گاو و گوسفند واجبست و بمذهب ديگران زكات در اسب واجب است و پيش همه بايد كه اين انعام سائمه باشند غير معلوفه و عوامل و نواضح نباشند
اما زكات شتر سائمه در كم از پنج شتر چيزى واجب نيست و در پنج شتر يك گوسفند است و در ده دو و در پانزده سه و در بيست چهار و در بيست و پنج يك شتر ماده يك ساله كه پاى در دوم نهاده باشد تا سى و پنج و در سى و شش تا چهل و پنج يك شتر ماده دو ساله كه پاى در سيم نهاده باشد و در چهل و شش تا شصت يك شتر ماده سه ساله كه پاى در چهارم نهاده بود و در شصت و يك تا هفتاد و پنج شترى ماده چهار ساله كه پاى در پنجم نهاده بود تا صد و بيست .
و أبو حنيفه بعد از صد و بيست باز حساب فريضه از سر ميگيرد و در پنج گوسفندى و در ده دو همچو اول تا صد و چهل و پنج آنگاه دو شتر ماده سه ساله كه پاى در چهارم نهاده باشد واجب شود و يك شتر ماده يك ساله كه پاى در دوم نهاده تا صد و پنجاه آنگاه سه شتر سه ساله پاى در چهار نهاده واجب شود و بعد از اين به همين طريق حساب از سر ميكرد و پاين ضم كرده در هر پنج كه زياد مىشود گوسفندى و در هر ده دو گوسفند تا آنجا كه گفته شد .
و بمذهب شافعى و مالك و احمد چون از صد و بيست يكى زياده شود سه شتر دو ساله كه پاى در سيم نهاده واجب گردد تا صد و سى و بعد از آن در هر پنجاه يكشتر ماده سه ساله كه پاى در چهارم نهاده باشد و در هر چهل يكشتر ماده دو ساله پاى در سه نهاده واجب شود .
و بمذهب صادق عليه السّلام چون به صد و بيست و يك رسد در پنجاه يك شتر ماده