و يأكلوا . و كنت آمر في كلّ يوم أن توضع عشر بنيات يقعد على كلّ بنية عشرة ، كلَّما أكل عشرة جاء عشرة اخرى ، يلقى لكلّ نفس منهم مدّ من رطب . و كنت آمر لجيران الضّيعة كلَّهم ، الشّيخ و العجوز و الصّبيّ و المريض و المرأة و من لا يقدر أن يجيء فيأكل منها ، لكلّ إنسان مدّا . فإذا كان الجذاذ أوفيت القوّام و الوكلاء و الرّجال اجرتهم و أحمل الباقي إلى المدينة . . . أربع مائة دينار ، و كان غلَّتها أربعة آلاف دينار . « 1 »
( 1 ) امام صادق « ع » - راوى حديث مىگويد : به امام صادق گفتم : فدايت شوم ! شنيدهام كه در ملك « عين زياد » كارى مىكرده اى ، من دوست دارم جريان را از زبان خودت بشنوم . فرمود : آرى ، دستور داده بودم كه چون ميوه ها برسد ، ديوار باغ را بشكافند تا مردمان بيايند و بخورند . و دستور داده بودم كه در آنجا تختگاههايى بسازند كه بر روى هر كدام از آنها ده نفر بتوانند بنشينند ، و هر ده نفر كه رفتند ده نفر ديگر به جاى ايشان بيايند ، و به هر يك از آنان يك مدّ « 2 » رطب داده شود . و دستور داده بودم كه به پير و كودك و بيمار و زنان و آن كسان كه خود نمىتوانند بيايند و بخورند ، هر روز يك مد رطب داده شود . و به هنگام چيدن خرما ، به كاركنان و سرپرستانشان مزد كافى مىدادم و باقى را به شهر مىآوردم . . . چهار صد دينار مىشد ، در حالى كه تمام محصول آن چهار هزار دينار بود . 14
الإمام الصّادق « ع » : يا مفضّل ! . . . فإنّك اذا تأمّلت العالم بفكرك و ميّزته بعقلك ، وجدته كالبيت المبنيّ المعدّ فيه جميع ما يحتاج إليه عباده ، فالسّماء مرفوعة كالسّقف ، و الأرض ممدودة كالبساط ، و النّجوم منضودة
هامش
« 1 » . « وسائل » 6 / 140 - 141 .
« 2 » . مدّ ، حدود 750 گرم ، 10 سير .