تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منافع حيوان ( فارسى ) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧
آميخته كنند و بر موى سياه مالند سپيد گردد ؛ و اگر خون با جگر و دماغ آميخته كنند و بر موى طلى گردانند بيندازد ؛ و اگر آميخته گردانند با شراب سپيد ؛ و كسى بخورد كه زخم افعى دارد نافع بود . ( ) او را در خانه دفن كنند ، ماران در آن خانه نروند ؛ و اگر بر مردى آويزند بخسبد . پيه اگر زن بردارد كه خون از عادت زيادت بيند بازبندد ؛ و اگر تمامى شبپرك را پخته گردانند و بخورند زيرك گردند ؛ و چون او را پخته گردانند و به مرق او قضيب را بمالند كه عسر بول دارد ، بول بگشايد ؛ و چون به روغن زيت پخته گردانند و عرق نسا را بدان بمالند نيك شود ؛ و اگر بر گزيدهء دواب يا هوام نهند نافع باشد . ( ) با زرنيخ و سركه بر جايى طلى كنند كه موى بركنده باشند يا استرده ديگر برنيايد . ( ) او را سيزرق ( ؟ ) خوانند در اعمال صنعت به كار برند و حلى زر به دو دهند . هى .

القول فى الحيوانات الماييّه و خواصّها و منافعها

جانوران هر آنچ آبى باشند بيشتر آواز ندهند چون ماهى و كشف و خرچنگ جهت آنكه شش ندارند ، و بعضى آواز دهند چون بزغ ، و آنچه به هوا زندگانى نتواند كردن ، البتّه آواز ندارد چون ماهى و غير آن ؛ و زنبور و مگس و پشه را آواز هست [ 71 ر ] لكن نه آواز حقيقى است كه آواز او از جنبانيدن پر است . و دليل آن است كه تا نپرد آواز ندهد . زهرهء هر جمنده كه گرم باشند مانند زعفران ، چون در آب نهند ، به يك لحظه رنگ بگرداند و پيدا آيد ، و آنچه سرد است مانند