اندر صورت خارپشت
خارپشت جاى خويش را دو در دارد : يكى را روى با باد شمال و ديگر با باد جنوب ؛ و پنج دندان دارد ، و مار را دم بگيرد و سر دركشد تا مار خود را بر او مىزند تا آنگه كه بميرد ، و بعد از آن او را بخورد ، و با روباه جنگ كند ، و روباه با او حيلت لطيف سازد . چون خارپشت سر دركشد ، بر شكم او بشاشد . سر بيرون كند ، سرش را بگيرد و بخورد .
و چون خواهد كه از بهر بچگان انگور برد ، بر شاخ رز شود و انگور فرو كند و خود را بر او غلتاند تا خارها پر از انگور كند و بهر بچگان ببرد . و از منافع اعضاى او ، ناخن او را در زير تب گرفته دود كنند ، تب ببرد . سر خارپشت را به شمشيرى كه مردم را كشته باشند ببرند و بر مصروع آويزند ، نافع باشد . دهن و دندان او را سحق كنند و زن بخورد ، يك سال آبستن نشود ، و چون تمامى او را بسوزانند و در داء ثعلب مالند ، موى برآرد .
زهرهء خارپشت با موم بياميزند و زنى بردارد كه بچه در شكم مرده باشد ، به آسانى بيندازد . و اگر زهره در چشم كشند ، سپيده را ببرد .
خارپشت بحرى را پخته گردانند و مرق او را بخورند نافع باشد تمامت داروهاى زهرناك را ؛ و اگر با شراب بخورند ، بول بسيار كنند و سنگ از مثانه بيرون اندازد ؛ و چون تمامى او را در شراب پخته گردانند و مرق او را بر ريق بخورند ، عرق النساء را نافع باشد ، و سنگ را در مثانه پارهپاره گرداند و بيندازد . [ 53 ر ]
صورت موش و خاصيّت او
موش حيلتگر و مكّار است ، و حيلتهاى او بسيار است . چون