آخر « 1 » هم خداى گفته است :
نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ .
كنيزك گفت « 2 » يا امير المؤمنين آن « 3 » منسوخ است بدين آيت « 4 » كه فرمود :
وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها
. امير المؤمنين را « 5 » از فصاحت آن كنيزك عجب آمد و او را تشريف داد .
حكايت ( 11 ) و از نظاير و امثال او « 6 » آنست كه شبى « 7 » مهلب « 8 » بن ابى - صفره بديعهء مطربه « 9 » را بخواند و به معاشرت مشغول شد « 10 » . بديعه را ناگه عذر زنان حادث شد . چون مهلب خواست كه به دو « 11 » نزديكى كند بديعه گفت :
و فار التّنور
قالَ
« 12 »
: سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ الْماءِ
حكايت ( 12 ) اصمعى مىگويد : روزى در بازار بغداد مىرفتم و « 13 » به دكان « 14 » ميوهفروشى رسيدم ، زنى باجمال و كمال « 15 » نشسته بود « 16 » و مرغان « 17 » مسمن و طبقهاى « 18 » سيب و امرود و انواع ثمار « 19 » و فاكهه « 20 » نهاده بود « 21 » و مىفروخت .
اصمعى گفت : پيشتر آمدم « 22 » و گفتم :
وَ فاكِهَةٍ مِمَّا يَتَخَيَّرُونَ
وَ لَحْمِ طَيْرٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ
وَ حُورٌ عِينٌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ
. آن زن برفور گفت :
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
مرد گفت : راست گفتى اين « 23 » نعمتهاى بهشتى جزاى آنهاست
هامش
( 1 ) - مپ 2 - آخر
( 2 ) - مپ 2 : درفور جواب داد
( 3 ) - مپ 2 و مج : اين آيه
( 4 ) - مج + ديگر
( 5 ) - مپ 2 و مج - را
( 6 ) - مج :
اين
( 7 ) - مج - شبى
( 8 ) - مج : محلب
( 9 ) - مپ 2 : مطرب
( 10 ) - مج : شدند
( 11 ) - مج و مپ 2 : با او
( 12 ) - مپ 2 و مج : مهلب گفت
( 13 ) - مپ 2 و مج - و
( 14 ) - مج : به دوكان
( 15 ) - مپ 2 - با جمال و كمال
( 16 ) - مپ 2 و مج - بود
( 17 ) - مپ 2 : مرغ
( 18 ) - مپ 2 - طبقها
( 19 ) - مپ 2 - و انواع ثمار
( 20 ) - مپ 2 و مج : فواكه
( 21 ) - مپ 2 و مج - بود
( 22 ) - مپ 2 : نظر در آنها كردم
( 23 ) - مج - اين