باب چهارم از قسم سوم در مذمت « 1 » طمع و رد لئيمان « 2 »
هيچ خصلتى از خصال مذمومتر از طمع نيست كه طمع مر آزادگان « 3 » را بنده گرداند و عزيزان « 4 » را خوار « 5 » كند ، و جماعتى از گدايان « 6 » كه از مركب كسب پياده شدهاند و بر اسب سؤال سوار گشته حقوق عصا و جراب مى - گزارند « 7 » و به قلم طمع بر صفحات روى نقش مذلت مىنگارند . چون ناى « 8 » عراقى همه تن چشم شده و جملهء روز ناى گلو مىتراشند « 9 » تا انبان معده تا ناى « 10 » پر شود « 11 » . با آنكه چون رباب از هر چنگ « 12 » گوشمال خورند چون طنبور
هامش
( 1 ) - مج : مذلت
( 2 ) - متن و مج - و رد لئيمان
( 3 ) - مج : آزادان
( 4 ) - متن : بندگان
( 5 ) - مج + و افكنده
( 6 ) - متن + را
( 7 ) - مپ 2 و مج : مىدرانند
( 8 ) - متن : ياى
( 9 ) - مپ 2 و مج : مىدرانند
( 10 ) - متن : با ياى ، مج : با نان
( 11 ) - مپ 2 + و باد هوا از آن چون ناى ابنان كه ، مج + بادخواران چون ناى ابنان كه
( 12 ) - مج : چنگى