تخطي إلى المحتوى الرئيسي

متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى ) — صفحة 576

مساهمون:

ص٥٧٦
مىگشت « 1 » . در مدت اندك تمامت اموال او مذهوب « 2 » شد و از آن همه اموال جز بادى « 3 » به دست او « 4 » نماند « 5 » و از خوف غرما و شرمسارى دوستان « 6 » وطن اصلى را وداع كرد و ترك شهر و مسكن خود « 7 » گرفت « 8 » و عيال را با خود همراه كرد . نه مقصدى معين و نه منزلى پديد « 9 » ، نه راحله‌اى مهيا و نه زادى پيدا « 10 » . منازل « 11 » قطع مىكرد و مراحل « 11 » مىبريد « 12 » تا وقتى در بعضى از ديه‌ها نزول كرد و در سرايى خراب فرود آمد « 13 » ، و فصل زمستان بود و همه گشايش‌هاى جهان از شدت سرما چون دل « 14 » و دست بخيلان بسته . « 15 » روى غدير كه پيوسته از دست نسيم زره داودى پوشيدى از شدت زمهرير جوشن پوش گشته « 16 » و از نوادر اتفاقات « 17 » موكل طلق مخاض دامن عيال او را تاب داد « 18 » و مدت « 19 » وضع حمل « 20 » درآمد « 21 » نه از زنان قابله « 22 » جمعى و نه « 23 » چراغى و شمعى « 24 » . آن مرد گفت كه « 25 » زن من « 26 » در آن حال مرا « 27 » گفت : آخر ترتيب كار من « 26 » بساز و چراغى برافروز و به جهت من حريره‌اى ترتيب كن « 28 » . من « 29 » در آن حال دانگى و نيم « 30 » نقره « 31 » داشتم ، برخاستم و در
هامش
( 1 ) مپ 2 - و هر تجارت كه . . . مىگشت ( 2 ) مج : مدفون ، بنياد : مفقود ( 3 ) متن : بارى ( 4 ) مج : جز تاوانى و ندمى ( 5 ) مپ 2 - و از آن . . . او نماند + و احتياج به قرض افتاد ( 6 ) مج : شرم دشمنان ( 7 ) مج - و مسكن خود ( 8 ) مج : بگفت ، مپ 2 - و ترك شهر و مسكن خود گرفت ( 9 ) مج - نه مقصدى معين و نه منزلى پديد ( 10 ) مپ 2 - نه راحله . . . پيدا ، مج : و بىزاد و راحله ( 11 ) متن و بنياد + را ( 12 ) مپ 2 - و مراحل مىبريد ( 13 ) مپ 2 - و در سرايى . . . آمد ( 14 ) مج : چون دو ( 15 ) مج + و ( 16 ) مپ 2 - روى غدير . . . پوش گشته ، بنياد : شد ( 17 ) مج : و آن مرد را به فاقات ( 18 ) متن : داده ( 19 ) متن : شدت ، بنياد : ساقى ، مج - مدت ( 20 ) متن + در زادن ، مج + كرد ، بنياد + درد زادن ( 21 ) مج - درآمد + آنجا ( 22 ) مج : نه از قافله ( 23 ) مج + از تكلف ( 24 ) متن + كه ، مپ 2 - و شمعى ، مج + بود ( 25 ) مج - آن مرد گفت كه ( 26 ) مج - من ( 27 ) مج - مرا ( 28 ) مپ 2 : ده ( 29 ) متن : پس ( 30 ) مج : نيم دانگ درم ( 31 ) مپ 2 : نفقه