شايد بتوان تصور كرد كه كلمهء منظور همين رستى است بخصوص كه بار ديگر نيز ، در همين باب ، در نسخهء پ به كار رفته است : « هرچند كم بود بخواستم كه رستى كنم كه حلوا بصوفيان اوليتر » ( نيز رك . ص 257 س 7 كتاب حاضر ) . در مورد دوم نيز نسخهها با يكديگر فرق دارند و در چاپ ليوى و امين عبد المجيد بدوى به صورت « زشتى » است . در چاپ هدايت ، در مورد اول ، در حاشيه نوشته شده است : « رستى نان و حلواى نذرى » . رست ( به ضم اول ) در لهجهء بشرويه معنى پنهان مىدهد و رستى در اين جا يعنى پنهان كردن ، پنهانكارى ( فروزانفر ) .
ص 255 س 2 خرقه نهادن : ظاهرا بمعنى طرح خرقه و خرقه انداختن است نظير اين عبارت :
« اصحاب در خروش آمدند و حالتها پديد آمد و هژده كس احرام گرفتند و لبيك زدند و خرقهها در ميان آمد » ( اسرار التوحيد 82 ) نيز رك . ص 480 كتاب حاضر : « خرقه دريدن » .
ص 255 س 3 تفرقهء طعام نكند : آقاى سعيد نفيسى اين جمله را « تفرقه طعام نكند » خوانده و چنين معنى كردهاند : « تفرقه طعام كردن : تنها چيزى خوردن » ( منتخب قابوسنامه 308 / 16 ح ) ولى ظاهرا صورت درست چنين است كه « تفرقهء طعام » بخوانيم و با بقيهء جمله نيز متناسبترست كه اين كار را شرطها باشد . آ . كرى در ترجمهء فرانسوى قابوسنامه ( ص 440 ) و آقاى روبن ليوى در ترجمهء انگليسى قابوسنامه ( ص 252 ) « تفرقهء طعام » ترجمه كردهاند و آقاى امين عبد المجيد بدوى هم در چاپ خود چنين ضبط كرده است ، كمى پايينتر نيز آمده است :
« و وقت نان خوردن . . . زيادت از تفرقه چشم ندارد » ( ص 256 ) . بنابر اين تفرقهء طعام ، تقسيم غذاست .
ص 255 س 11 كفارت كردن : كفاره : پاك كردن گناه از طريق صدقه دادن و امثال آن است و كفارت كردن درين جا بمعنى جبران كردن و اظهار پشيمانى است .
ص 256 س 3 ، ايثار كردن : بمعنى كسى را بر خود ترجيح دادن و سهم خود را از مال يا قوت به دو بخشيدن و در تصوف يعنى مقدم داشتن ديگران بر خويشتن در هر چيز ؛ ايثار بخصوص در فتوت يكى از اصول است .
ص 256 س 6 جامهء طهارت كوتاه دارد : در ميان صوفيان كوتاهى خرقه ، شايد از نظر سبكى و آسان پوشيدن ، مرسوم بوده است . شايد هم اشاره به اينست كه در اسلام جامهء كوتاه را به طهارت نزديكتر مىدانستهاند و آيهء «
وَ ثِيابَكَ فَطَهِّرْ
» ( سورة المدثر ( 74 ) 4 ) را به « ثيابك فقصر » تفسير كردهاند ( تفسير شبر ص 8 ، 11 ) رك .
فرهنگ اشعار حافظ 1 / 140 - 141 .
ص 256 س 6 بخوارزمى گاه يا بعراقى گاه وضو نكند : آ . كرى در ترجمهء فرانسوى قابوسنامه