باب چهل و يكم در آيين و شرط سپهسلّارى « 1 »
اگر سپاه سلار « 2 » باشى با لشكر « 3 » محسن باش هم از جانب خويش نيكويى كن و هم از خداوند نيكويى خواه . و با هيبت باش و طريق لشكر كشيدن و مصاف - ساختن نيك بدان ، و روزى كه جنگ ( 81 پ ) باشد بر ميمنه و ميسره سالاران جنگ - آزموده و جهان ديده فرست و شجاعترين سالارى « 4 » با نيكترين قومى اندر « 5 » جناح لشكر بدار « 6 » كه پشت لشكر ايشان باشند كه در جناح باشند . اگر چه خصم ضعيف باشد ويرا به چشم ضعيفى منگر ، در باب آن ضعيف همان احتياط كن كه با قوىتر كنى و اندر حرب دلير مباش كه از دليرى خويش لشكر خويش « 7 » بر باد دهى و نيز بد دل مباش كه از بد دلى خويش لشكر خويش را منهزم گردانى . و از جاسوس فرستادن وز كار خصم خويش آگاه بودن غافل مباش و بروز و بشب از طلايه فرستادن تقصير مكن .
و روز حرب چون چشم بر لشكر خصم افگنى و هر دو لشكر روى بيك ديگر نهند خندهناك باش و با لشكر خويش همى گوى كه : چه سگان باشند اينها « 8 » ؟ بيك ساعت دمار
هامش
( 1 ) - ل و ب : اسفهسلّارى ؛ ن : اسفهسالارى
( 2 ) - ل و ب : اسفهسلار ؛ ن : اسفهسالار
( 3 ) - ن و ب افزوده : و رعيت
( 4 ) - ل و ن و ب افزوده : را
( 5 ) - ن : در
( 6 ) - ن و پ : بايستان
( 7 ) - ن : لشكر را
( 8 ) - ل و ن و ب : ايشان