شود ، زود با سر رشته شو و صبور باش تا روى كار پديد آيد كه هيچ كار بشتابزدگى نيكو نشود . و چون بر سر شرى و بيع رسيدى اگر خواهى كه خانه خرى در كويى خر كه مردم مصلح باشند و بكنارهء شهر مخر « 1 » و اندر بن بارو مخر « 1 » و از بهر ارزانى خانهء ويران مخر « 1 » . اول بهمسرايه « 2 » نگه كن كه كيست كه گفتهاند :
مثل « الجار ثم الدار » . بزرجمهر گويد : چهار چيز بلاى بزرگست : همسرايهء « 3 » بد ، و عيال بسيار ، و زن ناسازگار ، و تنگدستى . و البته بهمسرايگى « 4 » علويان و دانشمندان و خادمان خانه مخر ، و جهد كن تا بكويى خرى كه اندران كوى توانگرتر كسى تو باشى . اما همسرايهء مصلح گزين و « 5 » حق و حرمت همسايه نگهدار ، خبر « المؤمن من امن جاره بوائقه » « 6 » . و با مردمان كوى و محلت نيكو باش ، و بيماران را بپرسيدن رو ، و خداوند عزيه « 7 » را بتعزيت رو ، و مرده را به جنازه رو . و بهر شغل كه همسرايه را باشد با وى موافقت كن ، اگر شادى بود با همسرايه هم موافقت كن و بطاقت خويش هديه فرست يا خوردنى يا داشتنى تا محتشمترين كوى تو باشى .
و كودكان همسرايگان را كه بينى بپرس و بكنار گير و بنواز . و پيران كوى را حرمت دار . و در مزگت « 8 » كوى جماعت بپاى دار ، و ماه رمضان بشمع و قنديل فرستادن تقصير مكن كه مردمان با هر كسى آن راه دارند كه مردمان با ايشان دارند .
بدانكه هر چه مردم يابد « 9 » از برزيدهء خويش يابد ، پس ناكردنى مكن و ناگفتنى مگوى كه هر كس كه آن كند كه نبايد كردن آن بيند كه نبايد ديدن . اما وطن خويش تا بتوانى در شهرهاى بزرگ ساز و اندران شهر باش كه ترا سازگار باشد « 10 » . و خانه
هامش
( 1 ) - كلمهء « مخر » در نسخهء اساس بكسر دوم نوشته شده است
( 2 ) - ل و ن و ب : بهمسايه
( 3 ) - ل و ن و ب : همسايه ، چنين است در ديگر موارد اين باب
( 4 ) - ل : بهمسايگى
( 5 ) - ل و ن و ب افزوده : چون خانه خريدى
( 6 ) - ل و ب : الجار احق بصفته ؛ ن : الجار احق
( 7 ) - ن و ب : تعزيت ؛ نسخهء ل مطابق نسخهء اساس است .
( 8 ) - ل و ن : مسجد
( 9 ) - ل و ن افزوده : از نيك و بد
( 10 ) - در اصل : باش ؛ بقياس ل و ن و ب اصلاح شد