و خونش صافى گرداند ، و مدد روح حيوانى كند ، و اندوه از دل ببرد ، و دفع موادّ سوداوى كند ، و خفقان را و ضعف دل زايل كند ، و خوف و جزع را كه از مادهء سوداست دفع كند .
و بدان سبب كى اعضايى را كه حامل روح باصرهاند نافع بود نور بصر را تيز گرداند و قوّت دهد و بر صحّت نگاه دارد .
و صداع مفرط را مرواريد را آبساى كرده به گلاب در بينى چكاند نافع بود .
و بهق سياه را لؤلؤ به سركهء تيز مصوّل كرده طلى كنند شفا يابد .
و دفع آبلهء روى را نى پوسيدهء خرد سوده جزوى با جزوى مرواريد خرد مصوّل كرده بياميزد و به شير زنان تر كرده طلى كنند سه نوبت و بعد از آن به آب گرم مىشويند نشان آبله برود .
و اگر به ابتداى انتشار از آب مرواريد در چشم كشند شفا يابد و نزول آب باز دارد .
و اگر لؤلؤ آبساى را در دندان دردناك گيرند درد آن ساكن كند و خون از گلو باز دارد .
فصل در نظم كردن و سوراخ كردن مرواريد
چون بيشتر فايدهء لؤلؤ آرايش و زينت است و بيشتر آرايش به تعليق ديگر جواهر باشد و آن بىسوراخ ممكن