س 17 . با اينكه در نام مبهم « و ؟ ؟ ؟ امروبكچ » نام كوههاى فامر يا پامر را مىتوان تشخيص داد فعلا نسخهء
N
« وا » دارد نه « فا » . شايد اين نام مثلا شكل « وامرون گنج » را داشته است .
شرح
( 64 ) ص 194 س 9 زيد بن اسلم گفت : شبى امير المؤمنين عمر - اين داستان بطور خلاصهتر و با تشابه بعضى از الفاظ در نصيحة الملوك ص 51 س 1 آمده است . در جوامع الحكايات نيز آمده است و در اين كتاب وجه تشابه آن با سير الملوك بيشتر است .
( 65 ) ص 204 س 2 كنرى - كنرى يا كبرى معلوم نشد كه چه بوده است .
( 66 ) ص 216 س 5 قم و كاشان و آبه و رى - ر . ك . راحة الصدور ص 30 س 20 « خرابى جهان از آن خاست كه عوانان و غمازان و بددينان ظالم زبان در ايمهء دين دراز كردند و ايشانرا متهم كردند و تعصب و حسد در ميان ايمه ظاهر شد و عوانان بددين از قم و كاشان و آبه و طبرش و رى و فراهان و نواحى قزوين و ابهر و زنگان جمله رافضى يا اشعرى در لشكر سلطان افتادند و فراامرا و سلاطين نمودند كه ما از بهر شما توفير مىآوريم ، ظلم را نام توفير برنهادند و خون و مال مسلمانان را بناواجب ريختن و ستدن منفعت خواندند و بدين بهانه ملك با دست گرفتند و قلم ظلم در مساجد و مدارس كشيدند و آب علما ببردند . » قسمت فوق با اصول استدلالهاى نظام الملك سازش فوق العاده دارد .
( 67 ) ص 218 س 18 خواجه امام مشطب و قاضى لوكر - ابو المظفر مشطب بن محمد فرغانى كه در سال 486 فوت كرده است يكى از فقهاى معروف حنفى آن زمان بوده است . قاضى لوكر معلوم نشد كه كى بوده است .
( 68 ) ص 219 س 16 يعنى شكستگى - اين كلمات كه تنها در نسخهءNوجود دارد عجيب و نامناسب به نظر مىرسد .
( 69 ) ص 221 س 21 در اين معنى خبر و آيت قرآن بسيار است - مكالمه و مناظرهء ساختگى منسوب به امام مشطب و قاضى لوكر اينجا قطع مىشود و از بند 16 نويسنده داستان ديگرى را در پيش كشيده است بىآنكه داستان اردم را تمام كند و آخر در بند 17 آن را ناگهان بپايان رسانيده است .
( 70 ) ص 222 س 19 حكيم - محتمل است اين نام اشارهاى باشد بحكيم موصلى كه بگفتهء نويسندهء چهار مقاله ( م 3 حكايت 6 ) « از طبقهء منجمان بود