باب اول در بيان كيفيت حفظ شريعت و معنى اجتهاد و تعيين شيخ الاسلام و نصب مفتيان و شرائط ايشان .
و اين باب مشتمل بر هفت فصل است :
فصل اول در معنى شريعت :
بدان ايدك اللّه تعالى كه شريعت محمد صلى اللّه عليه و سلّم عبارت از طريقهاى است كه حق تعالى وضع فرموده از جهت امت حضرت محمد رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلّم كه خاتم پيغامبران است كه آن طريقه مشتمل است بر اصول و فروعى كه هركس كه بدان اصول اعتقاد نمايد و بدان فروع عمل كند اهل صراط مستقيم باشد ، و از اصحاب نعيم مقيم گردد .
و او را بهچند اعتبار چند لقب است . بدان اعتبار كه مردمان او را خاشع و خاضع شدهاند او را دين گويند ، زيراكه معنى دين خضوع است . و نيز شايد كه او را دين از آن جهت گويند كه مشتمل است بر سياست و تدبير صلاح نفس . و دين به معنى سياست آمده ، چنانچه حضرت پيغامبر صلى اللّه عليه و سلم فرموده :
الكيّس من دان نفسه و عمل لما بعد الموت ، يعنى عاقل كسى است كه سياست كند نفس خود را و عمل نمايد از براى پس مرگ . شايد كه او را دين از آن جهت گويند كه مشتمل بر حكم جزاست ، و مدار شريعت بر جزاست ، در اعمال و در معاد . و دين به معنى جزا بسيار وارد شده ، همچنانكه حق تعالى مىفرمايد :