خواندى در مروه همان خواندى .
و چون سعى تمام كرد ، صحابه را فرمود كه هر كس كه هدى همراه ندارد حلال شود . تحلّل را بر ايشان فرض كرد ، و تحلّل تمام از وطى و طيب و لبس مخيط و غير آن . و همچنين حلال بودند تا روز ترويه كه هشتم ذيحجه است ، و مىفرمود : اگر من نيز هدى نداشتمى حلال مىشدم . و در اين مدت كه مقيم بود نماز را بقصر مىگزارد و در منزل خود بيرون مكّه .
چون چهار روز بگذشت : احد و اثنين و ثلثا و اربعا ، و چون آفتاب چاشتگاه روز پنجشنبه بلند شد ، به منى متوجه شد ، تا مجموع خلايق احرام بحجّ بستند هر كسى در منزل خويش ، چون آن حضرت به منى رسيد ، نزول فرمود و نماز ظهر و عصر بگزارد ، و شب در آنجا بيتوته فرمود و شب جمعه چون آفتاب برآمد ، از منى روان شد بر راه صبّ بسوى عرفه و روان شدند اصحاب با او ، و بعضى تكبير مىگفتند و بعضى تلبيه ، و بر هيچ كس انكار نمىفرمود .
و چون به نمره رسيد كه موضعى است نزديك عرفات ، قبهء آن حضرت آنجا زده بودند ، فرود آمد تا چون آفتاب بگشت ، بفرمود تا راحله را زين نهادند و بر راحله سوار شد ، و خطبه فرمود و در آن خطبه قواعد مسلمانى را باسرها بيان فرمود ، و اساس شرك و جاهليت به كلى بركند ، و محرّماتى كه در جميع ملل ثابت التحريم است ذكر فرمود ، و اوضاع جاهليت را باسرها در زير پاى آورد و رباهاى جاهليت را وضع كرد ، و وصيت فرمود امت را بمراعات و ملاطفت زنان و احسان در حق ايشان ، و حقوقى كه زنان را است بر شوهران بيان فرمود ، و وصيت فرمود امّت را بتمّسك بكتاب اللّه ، و به آنكه تا معتصم بكتاب اللّه باشند از گمراهى آمن باشند ، و سؤال فرمود كه چه مىگوئيد و به چه گواهى مىدهيد ؟ گفتند :
گواهى مىدهيم كه فرمودههاى خداى تعالى را بما رسانيدى ، و امّت را نصيحت بواجبى فرمودى ، و آنچه برتو بود از حقوق رسالت ادا كردى . پس انگشت مبارك بسوى آسمان برداشت و فرمود : اللّهم اشهد ، اللهم اشهد ، اللهم اشهد و فرمود كه حاضران اين مجلس اين مجموع را بغايبان برسانيد ، و بعد از آن فرود
سلوك الملوك ( فارسى ) — صفحة 370
مساهمون: فضل الله بن روزبهان خنجى اصفهانى
ص٣٧٠