نزول يافت و در بعضى از نسخ به نظر مسود اوراق رسيده كه نوبتى حضرت سيد عالم در خواب ديد كه خوانى از آسمان نازل شده نزد آنحضرت فرود آمد و آنحضرت لقمهء از آن تناول نموده پيش ابو بكر نهاد و ابو بكر نيز لقمهء خورده نزد عمر گذاشت و عمر لقمهء به كار برده پيش عثمان گذاشت و عثمان نيز تناول كرد بعد از آن على مرتضى و بعد از آن امام حسن و بعد از او معاويه و جمعى از بنى اميه و چون بنى اميه بعضى از آن تناول نمودند عباس ابن عبد المطلب آنخوان برداشته نزد اولاد خود نهاد و چون حضرت رسالت پناه از خواب برآمد از تعبير آن رؤيا ملول و محزون گرديد چنانچه راوى گويد كه بعد از آن هيچ كس حضرت رسالت پناه را خندان و خوشحال نديد
ذكر اولاد امجاد امام حسن مجتبى
اولاد ذكور امام حسن بروايت اكثر مورخان پانزده نفر بودند اول حسن 2 عمرو 3 حسين 4 زيد 5 عبد اللّه الاكبر 6 عبد اللّه الاصغر 7 عبد اللّه الرحمن 8 اسماعيل 9 محمد 10 يعقوب 11 جعفر 12 طلحه 13 حمزه 14 ابو بكر 15 قاسم و آنحضرت بقول طايفهء از علما يكدختر داشته فاطمه نام و بروايتى بنات مكرمات آنحضرت پنج نفر بودند اسامى ايشان اينست : فاطمه كه والدهء امام محمد باقر عليه السّلام است و ام عبد اللّه و ام الخير و ام سلمه و ام خشاب اولاد ذكور آن حضرت را يازده نفر گفتهاند و حافظ عبد العزيز دوازده نفر و شيخ مفيد افاده نموده كه اولاد ذكور و اناث آن حضرت پانزده نفر بودند و بر اين روايت پسران آن حضرت هشت نفر و دختران هفت نفر
ذكر امام ثالث حسين بن على المرتضى ( ع )
اكثر مورخان آوردهاند كه سيدة - النساء بعد از ولادت امام حسن عليه السّلام به پنجاه روز به امام حسين عليه السّلام حامله شد و تولد آن حضرت در چهارم يا پنجم ماه شعبان سال چهارم از هجرت روى نموده بروايت بعضى از فضلاى كبار مدت حمل امام عاليمقدار شش ماه بود و به غير از حسين بن على عليه السّلام و يحيى بن زكريا هيچ فرزندى ششماهه متولد نشده است كه زيسته باشد و چون خبر ولادت آن غنچه چمن ولايت به حضرت رسالت پناه ( ص ) رسيد به خانه فاطمه ( ع ) تشريف برده آن قرة العين نبوت را در دامن خود جاى داده بانك نماز در گوش راست و اقامت در گوش چپ او گفت و او را حسين نام نهاد و حسين عليه السّلام مرادف شبير است و شبير نام پسر دوم هارونست و براى او كبش عقيقه فرمود و بعضى از متأخرين دو كبش گفتهاند و سر آنسرور را تراشيده به وزن موى عنبر بويش نقره صدقه كردند و امام حسين عليه السّلام