جوزا [ و التوامان ] : بر صورت دوگانه هژده « 1 » [ ستارهاند از صورت ] خارج هفت ، دو صورتند دو ، دست به گردن يكديگر كرده و سر صورتها بجانب مشرق و شمال است از مجرّه و پايها سوى جنوب [ و مغرب ] اندر تن مجرّه ، و ستاره هردو با هم آميخته است و ابتدا از دو ستارهاند روشن و از پس ثور برآيند هريك بر صورتى [ از دو پيكر ] ا را رأس توأم مقدّم خوانند و مقدّم ذراعين ، ب را رأس توأم مؤخّر و مؤخّر ذراعين [ گويند ] ( 454 ) و بجنوب مايل است و دورى از يكديگر مقدار دوارش است و هردو را ذراع مبسوطه خوانند ، هفتم منازل قمر ، و نزديكى اين چند ستاره خردند ، اظفار خوانند د بجانب مشرق و جنوب گرايذ و دو ارش و نيم دورى دارذ و ج قدر پنج ارش فروذ ا باشذ و بر دست راست توأم مقدّم است و [ د ] از پس ه روذ در پيش نيّر دوش راست از توأم مقدّم و با ب ا بر مثلّثى متساوى ساقين است و يك ارش دورى دارذ و ز يا مانند مثلّثىاند بزرگ بر قدر سه ارش از هم يه يو يز يح بر سطحى « 2 » مستقيماند از مغرب و شمال سوى مشرق [ و جنوب ] و بر شرقى از مجرّه يد با ايشان گرايذ مانند چوگان ، يز يح [ بر آخر صورتاند و آن هنعه است ، ششم منازل قمر و بر جنوب يح ] سه ستارهاند راست بجانب مغرب و جنوب و ميانين سوى شمال ازيشان بر يك ارش و
هامش
( 1 ) . « هژده » با سه نقطه « ژ » .
( 2 ) . نسخه اساس « سطى » .