مواليد ابو معشر جعفر بن محمّد بلخى « 1 » برگرفته و بسيارى اسقاط كردست و بر طريق اقتصار و اختصار رفته ، و چون ما اين كتاب بتازى يافتيم و بغايت آسانى هم بر آن طريق برفتيم و بر لفظ پارسى گردانيذيم و زيادت و نقصان كى بايست كردن بكرديم و رجوع هم با آن كتاب كى ابو معشر نهاذست كرديم و نكتها [ ى ] كى نيكو ديذيم برگرفتيم چه غرض [ ما ] نه نقل مطلق بوذ و آن ديگر كتب ( 374 ) همچنين ، آنچ نيكوتر و بهتر ديذيم برگرفتيم و درو پيوستيم و نيز بعضى جدولها بگردانيذيم چنانك صواب ديذيم و با اين همه طلب اختصار كرديم و بر پانزده باب نهاذيم .
باب اوّل : اندر شكل طالع و آنچ در مقدّمه به كار بايذ بيرون آنچ گفتيم .
باب دوّم : دلالت سالخذاى چون نيكحال باشند يا بذحال و بر نظر ستارگان و دليل بوذن در خانها .
باب سيّم : اند [ ر ] تسيير و قسمت [ قاسم ] و انباز در تسيير فرداريه .
باب چهارم : دليل رسيذن ستارگان بجايگاه ستارگان اصلى .
باب پنجم : خذاوند دور و نهبهر .
باب ششم : دليل برج انتها با طالع تحويل چون با خانها اصلى رسذ .
باب هفتم : پيوستن خذاوندان اصل و انتها و تحويل به يكديگر .
باب هشتم : نظر ستارگان با جايگاه اصلى از دوستى و دشمنى .
باب نهم : [ كواكب ] چون در اصل مولد در خانهاى باشند و در تحويل يا انتها با جايگاه ديگر رسند .
باب دهم : گذشتن ستارگان و جوزهر اندر دوازده خانه .
باب يازدهم : دليل ستارگان در خانها يكديگر .
باب دوازدهم : بوذن ستارگان در حدهاى يكديگر .
( 375 ) باب سيزدهم : آبار .
باب چهاردهم : دليلهاى ماه و روز و ساعت .
باب پانزدهم : در قواطع .
هامش
( 1 ) . نسخه قاهره « ابو معشر بن محمد بن محمد البلخى » .