L , P
: . . . مقعده الى النار ، در هر دو نسخه بتصريح چنين آمده متن پيشنهاد آقاى برگنيسى است . ص 408 ، س 5 :
P
: معاذ اللّه كه از من خطايى صادر گردد ، به زعم من روايت اين نسخه برتر است ، غفلت از من است . ص 411 ، س 10 :
L , P
: در را بسته يافت ، هيچ يك از دو نسخه « بسته » ندارد . ص 412 ، س 11 :
L
: اصحاب و قاحت احتراز كن . ص 412 ، س 11 :
P
: اصحاب وتاحت احتراز نماى ؛ نسخه
P
:
بدرستى « وتاحت » مىآورد ، و به جاى « احتراز كن » « احتراز نماى » . ص 414 ، س 15 :
L
: بر مباحثت و مناقشت ايشان وقوف داشت ؛
P
: بتصريح و بدرستى « منافثت » آورده . ص 415 ، س 23 :
P
: قايل و مستمع در آن برابر شدند ؛ اين وجه برتر نيست ؟ ص 417 ، س 22 :
L
: در خزانه فرمايد نهاد . ص 418 ، س 1 :
P
:
اجتناب آن هلاك . ص 418 ، س 2 :
P
: سبب مزيد اجتذال شد در ترتيب تربيت او انواع . . . ؛ اين نسخه « تربيت » را از قلم انداخته . ص 418 ، س 6 :
L
: چون عواطف ايشان بديد . « عوارف » در اين نسخه نيامده . ص 418 ، س 7 :
L
: . . . حين ابان النوار ؛ « ابان » را از قلم انداخته . ص 418 ، س 10 :
L
: شاه فرمود كه عرض عزيز او از دنس هفوت معصوم بود ؛ « عرض » حذف شده . ص 418 ، س 16 :
P
: بر مضمون اين حقّه اطلاع ياوند . ص 418 ، س 20 :
P
: خاتون باقى است و شاه را فرزندى است .
ص 419 ، س 6 :
P
: و ليكن من نه از قرناى حضرت . . . ص 419 ، س 16 :
P
: بر رياض خاطر او نبزد ، امّا اگر تردّد ضرورى شود . ص 419 ، س 18 :
L , P
: . . . البعير و الموت فى . . . هر دو نسخه : « الموت » اصلاح متن بر حسب مجمع الامثال از آقاى برگنيسى است . ص 420 ، س 8 :
P
: او را ديد بر راه ؛ « او را » در پاى برگ و آغاز برگ ديگر مكرّر نوشته شده . ص 421 ، س 17 :
P
: مستحقق تغرير و مستوجب تعزير باشد . ص 421 ، س 24 :
L
: معاتب و معاقب خشم او شوم ؛ « شاه » را پس از « معاتب » نياورده . ص 422 ، س 15 :
P
: بسيار خرد را هصر كند . ص 423 ، س 6 :
L
:
از فوات هيأت خود ترسم ؛ « خود » را از قلم انداخته . ص 423 ، س 16 :
L
:
بىوضوح برهان و سطوح حجّت مرا بكشد . ص 425 ، س 2 :
L
: اين اختلاف صادر شد . ص 425 ، س 16 :
P
: محمّد غازى به عبارت تازى موشّح گردانيد .
ص 425 ، س 17 :
P
: مراد او را كرامت كناد . ص 425 ، س 18 :
P
: عسر را به يسر بدل گرداناد . ص 425 ، س 20 :
P
: فراغ ارزانى داراد . ص 427 ، س 2 :
L
: نسيم