L
: فى قوّة للقوادمى . ص 336 ، س 12 :
L
: جدّ بغايت . ص 337 ، س 2 :
P
: به بيان اقدام كردى . ص 340 ، س 4 :
L
: وسخ عقول . ص 341 ، س 3 :
L
: نهاده را چون ؛
P
:
نهاده را چو نكوتر . در روايت نسخهء
P
، مصراعى است و موزون . ص 341 ، س 5 :
L
: به فقد آن مأخوذ گردد ؛ « آن كه دارد » از قلم افتاده . ص 341 ، س 9 :
L
: سبب اجتهاد . ص 341 ، س 10 :
P
: خون ناحق و دوم نهب اموال . . . و سيم قلع كسى ؛ به زعم من روايت نسخهء
P
برتر است . ص 341 ، س 11 :
L
: جذب حذب منفعت .
ص 342 ، س 1 و 2 :
P
: در آن شرع كردن . ص 343 ، س 2 :
P
: از لذات دوام .
ص 343 ، س 5 : به اقتحام اخطار . ص 343 ، س 16 :
P
: مذموم عقل و مدحور خردست ؛
L
: مضموم عقل و مدخول خرد است . ص 343 ، س 19 و 20 :
L
:
عبارت : « شاه فرمود كه اين حكايت . . . مفثى دواير آز شود . » را از قلم انداخته .
ص 344 ، س 3 :
L
: بر خاطر از ملاقات . ص 344 ، س 21 :
P
: منقصف ضمير ؛ شگفتى آورست كاتب نخست « متقصّف » نوشته ، سپس بر روى دو نقطهء « ت » خط كشيده و به نون بدل كرده . ص 344 ، س 22 :
P
: عبارت : « در نقاب فنا كشيد . . .
و مرجو تو » را كاتب در حاشيه نوشته .
ص 345 ، س 3 و 4 :
P
: عبارت : « كه از سلوت ماضى . . . باقى بود خسرو گفت » را از قلم انداخته در متن ، در حاشيه آن را باز نوشته . ص 345 ، س 4 :
P
: ديبانه گفت ؛ تلفّظى در « ديوانه » ! ص 345 ، س 8 :
L , P
: اضافت ماضى ببر ؛ هر دو نسخه بتصريح « ببر » نوشته است . ص 345 ، س 18 :
L
: ده بار چون تخم بود . ص 345 ، س 19 :
P
: عبارت : « كه افهام به انجام . . . نهايت آن نبيند » ؛ از قلم افتاده ، كاتب در حاشيه باز نوشته . ص 345 ، س 19 :
P
: و هركسى ريع آن . . . ص 346 ، س 1 :
P
:
وزير حاذق . ص 346 ، س 3 :
P
: « غصب » آورده كه من آن را درست مىدانم ،
L
:
غضب ! ص 346 ، س 8 :
L
: در سلك كباير كشيد . ص 346 ، س 13 :
P
: سيم اصطناع . ص 347 ، س 20 :
P
: بيش از آن خصم مشاهده كند . ص 347 ، س 23 :
L , P
: . . . الشجاعة شجعان . ص 349 ، س 2 :
L , P
: استعلا ياوند . هر دو نسخه بتصريح . ص 349 ، س 5 :
P
: خزاين به لشكر خويش دهد . ص 350 ، س 7 و 8 :
P
:
عبارت : « ايسار و يسار پادشاه . . . رعاياست از آنكه » از قلم افتاده ، كاتب در حاشيه باز نوشته است . ص 350 ، س 19 :
P
: وسحتى ، آشكاراست ؛
L
: وسختى ، و اين