از قاعدهء تازى زبانها پيروى كردهاند . ص 313 ، س 12 :
L
: منقصف گرسنگى بود .
ص 313 ، س 15 :
P
: محكم گرفت .
ص 314 ، س 9 :
L
: لواحق نصح نبوست ( حرف دوم واژهء آخرى بىنقطه است ) .
ص 314 ، س 20 :
P
: تشيد آن از كمال . ص 315 ، س 2 :
P
: « متوارى » را در حاشيه آورده كاتب . ص 316 ، س 15 :
L
: انديشهء فايض . ص 317 ، س 6 :
L , P
: خرشيد ، املاى هر دو نسخه . ص 319 ، س 4 :
P
: آنجا خير كسى نيابد . ص 319 ، س 11 و 12 :
L
: « و اساس پادشاهى » ندارد . ص 319 ، س 22 :
P
: رذايل بر فضايل ؛ به زعم من برتر از ضبط نسخهء
L
است . ص 320 ، س 18 :
L , P
: غرض تير شنوت است ، هر دو نسخه بتصريح به اين املا . ص 321 ، س 2 :
L , P
: هر دو نسخه بتصريح « تثبير » نگاشتهاند . ص 321 ، س 6 :
P
: مرا بگذارند . ص 321 ، س 13 :
L
:
به ارسال من مثال و مرا . ص 321 ، س 16 :
L
: در آن ظاهر گردانيد . ص 321 ، س 23 :
L
: درن طنز مصفى . ص 322 ، س 15 :
P
: « ضير » به گونهاى « ضمير » خوانده مىشود . ص 323 ، س 1 :
P
: تقريب ارزانى دار . ص 323 ، س 9 :
P
: جايى بايد كردن كه دشمن . ص 324 ، س 5 :
L , P
: دستور ضمير ماست ؛ در نسخهء
P
« دستور » مكرّر آمده بوده . ص 324 ، س 23 و 24 :
P
: تحرّز نمايد . ص 324 ، س 24 : اعراض مصلحت شناسد . ص 325 ، س 14 :
L , P
: عذارا . . . فى ملاء مذيل .
ص 326 ، س 6 :
P
: زينهار از زفير . ص 326 ، س 12 :
L
: حالى بانگ زد حالى بانگ او به گوش شير . ص 326 ، س 17 :
P
: و از منشا و مولد .
ص 327 ، س 11 :
L
: وصح حال اذا رعد ؛ كاتب « وسح » را اصلاح كرده در حاشيه ، امّا « حال » هم بايد « خال » باشد به زعم آقاى برگنيسى . ص 327 ، س 15 :
L
:
جمله پنجهها كه مراست . ص 328 ، س 7 :
L
: « بىتوسّط اصغا » ندارد . ص 328 ، س 18 و 19 :
L
: عزّ مناقبت و شرف منافثت ص 329 ، س 5 :
L , P
: « بان » در هردو نسخه بتصريح آمده است . ص 329 ، س 8 :
P
: استيلاى ضعف و قلّت قوّت .
ص 330 ، س 2 :
P
: سكانش از ذلّ فقر . ص 331 ، س 13 : متوفى از غيران است .
ص 332 ، س 4 :
P
: حالت سازيد . ص 332 ، س 5 :
P
: محروس مانيد . ص 332 ، س 13 :
L
: اعتضاد دور باشيد . ص 332 ، س 18 :
P
: منوال روند . ص 332 ، س 20 :
P
: حجود احتراز نماييد . ص 333 ، س 2 :
L
: و پادشاه آن است . ص 333 ، س 12 :