صدق . ص 258 ، س 18 :
P
: عبارت « معانى ضمير من . . . شوارد اخبار ملوك » را كاتب در حاشيه باز نگاشته . ص 259 ، س 5 :
L
: صاحب اغراضاند . ص 261 ، س 5 :
P
: آن جرت و سفالت . ص 261 ، س 7 :
P
: تأكيد سعادت .
ص 262 ، س 4 :
P
: چون مؤكد گشت . ص 262 ، س 7 :
L , P
: چون اضوار او .
ص 262 ، س 9 :
L , P
: موذى موسى ؛ در نسخهء
P
: واژهء دوم مخدوش و ناخوانا است . ص 262 ، س 18 :
L
: كه جره سازد . . . ص 263 ، س 7 :
P
: گوسفند را از او . . .
ص 263 ، س 13 :
P
: سريرت زميم . ص 263 ، س 15 :
P
: مضضى تازه به خاطر من ؛
L
: . . . به خاطرش . ص 263 ، س 19 :
P
: . . . ما جيته منغبسا . ص 263 ، س 20 :
L
: از وكر قرارش . ص 263 ، س 22 :
L , P
: اذا نزل بك . . . ص 264 ، س 8 :
P
: مبذول بايد داشت ؛ « بايد » را از قلم انداخته . ص 265 ، س 5 :
L
: و صيّرنى يأسى من النّاس ؛ اين نسخه « يأسى » ندارد . ص 265 ، س 19 :
L , P
: . . . كبير باخيه ؛ بتصريح در هر دو نسخه « كبير » آمده ، نظر آقاى برگنيسى « كثير » است . ص 265 ، س 22 :
P
: قد ازهر . ص 265 ، س 24 :
L
: مرغوب راى تحمّل ؟ ص 266 ، س 10 :
L , P
: . . . اهلا ورآه . ص 266 ، س 16 :
L
: مبنى است ، بتصريح . ص 266 ، س 16 :
P
: بر سر فراهت تو . ص 267 ، س 19 :
L
: يحى النّاس . . . ص 267 ، س 22 و 23 :
P
: بدين سبب تواضع را قبله ساخته و تخاضع را امام كرده ؛ « تواضع را قبله ساخته » در حاشيه نگاشته آمده . ص 268 ، س 2 :
P
: چندين انغا ( ؟ ) ص 268 ، س 12 :
L
:
« شعر » به جاى « بيت » در اين هر دو نسخه براى شعرهاى فارسى « بيت » مىآورند و براى شعرهاى تازى « شعر » اين نسخه اين بار از شيوهء هميشگى عدول كرده .
ص 269 ، س 22 :
L
: صون دما . ص 270 ، س 7 :
P
: اوميدوار گردانيد . ص 270 ، س 22 :
L , P
: و ابغض بغيضك يوما ما عسى . . . ص 271 ، س 13 :
L
: اخوان حاصل و من . . . ؛ « آيد » را نياورده . ص 271 ، س 18 :
L
: چگونه ممكن گردد ، « چگونه » را از قلم انداخته . ص 272 ، س 3 :
P
: ثفنات الفاظ محبوب ؛
L
: « ثفنات » حرف نخست و حرف سوم بىنقطه است ؛ به زعم آقاى برگنيسى « نفثات » مناسب است . ص 272 ، س 8 :
L
: « از » ندارد . ص 272 ، س 8 :
P
: ارتقا بهره و اشتهار نصيب . ص 272 ، س 11 :
L
: ايمن باشد . ص 272 ، س 24 :
L
: در زهادت نهاد .
ص 273 ، س 10 :
P
: جمله سباع از سر اخلاص . ص 273 ، س 12 :
P
: آن تظهر